Cyberpediadoor Brain

Bluetooth-kwetsbaarheden: BlueBorne, BIAS en KNOB

Wat onderzoekers over Bluetooth aantoonden met BlueBorne, BIAS en Stealtooth, openbaar gemaakte kwetsbaarheden, en de handelingen die het risico beperken.

Op deze pagina
  1. 1In 30 seconden
  2. 2Waar gaat het over
  3. 3Directe vragen
  4. 4In de huid van de aanvaller
  5. 5Wat u op het scherm ziet
  6. 6Onder de motorkap
  7. 7Incidentanalyses
  8. 8Bronnen
  9. 9Dit artikel citeren

In 30 seconden

Waar het voorkomt
Op niet-gepatchte telefoons, computers en verbonden apparaten[1], en op audioapparaten die automatisch koppelen[3].
Wat de aanvaller wil
De controle over een apparaat overnemen[1], zich voordoen als een apparaat dat al is gekoppeld[2] of het koppelen van een audioapparaat kapen[3].
De reflex
Updates installeren[2], Bluetooth uitschakelen wanneer het niet wordt gebruikt en alleen beheerde randapparatuur koppelen, zoals het NCSC aan organisaties aanbeveelt[4].

Waar gaat het over

Bluetooth verbindt een headset, een toetsenbord, een telefoon of een auto draadloos. Verschillende kwetsbaarheden die sinds 2017 openbaar zijn gemaakt, laten zien dat iemand binnen radiobereik er gebruik van kan maken. Het gaat om kwetsbaarheden die een autoriteit en onderzoekers hebben beschreven, niet om aanvallen die bij slachtoffers zijn vastgesteld.

De CISA[1] heeft een waarschuwing verspreid over BlueBorne, een reeks Bluetooth-kwetsbaarheden die mogelijk miljoenen niet-gepatchte telefoons, computers en verbonden apparaten raken. Academici beschreven daarna de BIAS-aanvallen[2], en andere onderzoekers de Stealtooth-aanval op audioapparaten[3].

Directe vragen

Kan een aanvaller via Bluetooth de controle over een apparaat overnemen?

De CISA[1] schrijft dat een aanvaller op afstand verschillende van de BlueBorne-kwetsbaarheden zou kunnen uitbuiten om de controle over de getroffen apparaten over te nemen. Bij BIAS kan de aanvaller de controle over het andere apparaat overnemen of er gevoelige gegevens van stelen[2]. Het NCSC (Verenigd Koninkrijk)[4] merkt op dat draadloze interfaces zoals Bluetooth aanvallers ongeauthenticeerde toegang tot apparaten kunnen geven, met gegevensverlies of de uitvoering van kwaadaardige code als mogelijke gevolgen.

Is mijn apparaat kwetsbaar voor BIAS?

De onderzoekers hebben de aanval in december 2019 bekendgemaakt aan de industrie. Volgens hen is een apparaat dat na december 2019 niet is geüpdatet waarschijnlijk kwetsbaar, en kan een apparaat dat daarna is geüpdatet gepatcht zijn[2]. Ze hebben 30 apparaten getest en alle waren kwetsbaar[2].

Waarom is automatisch koppelen een probleem?

De auteurs van Stealtooth[3] leggen uit dat veel in de handel verkrijgbare Bluetooth-apparaten functies voor automatisch koppelen toepassen voor het gemak van de gebruiker, wat een tot dan toe onverkend aanvalsoppervlak creëert. Audioapparaten gaan onder bepaalde voorwaarden automatisch in koppelmodus, en de aanvaller maakt daar gebruik van[3].

Wat is het verband tussen BIAS en KNOB?

De onderzoekers achter BIAS hadden de KNOB-aanval (Key Negotiation of Bluetooth) al gevonden en openbaar gemaakt in augustus 2019[2]. Zij menen dat het gebruik van BIAS en KNOB samen ernstige gevolgen zou kunnen hebben, en beschrijven de combinatie als nieuw en krachtig[2]. De aanvaller kan zich bijvoorbeeld voordoen als de ontvanger van een gevoelig bestand en de inhoud onversleuteld ophalen, of zich voordoen als een apparaat dat ontgrendelt en versleutelde commando's sturen[2].

Wat beveelt het NCSC aan voor organisaties?

Het NCSC[4] beveelt aan draadloze interfaces met korte reikwijdte zoals Bluetooth uit te schakelen wanneer ze niet nodig zijn. Anders beveelt het aan het koppelen van nieuwe randapparatuur te verbieden, of alleen beheerde randapparatuur toe te staan[4]. Het koppelen van onbetrouwbare of niet-beheerde randapparatuur kan leiden tot gegevensuitvoer buiten de controle van de organisatie[4]. Het NIST[5] publiceert van zijn kant een gids voor Bluetooth-beveiliging die organisaties aanbevelingen geeft om deze technologie te beveiligen, en heeft daar in juli 2017 een samenvattend bulletin uit gehaald[6].

In de huid van de aanvaller

Voor BlueBorne beschrijft de CISA[1] een aanvaller op afstand die verschillende kwetsbaarheden uitbuit om de controle over een apparaat over te nemen. Het doelwit zijn de apparaten die niet zijn gepatcht[1].

Bij BIAS bootst de aanvaller een apparaat na dat al met een ander apparaat is gekoppeld, zonder de langetermijnsleutel te kennen die bij het koppelen is gegenereerd[2]. Zodra de identiteit is nagebootst, kan hij de controle over het andere apparaat overnemen of er gevoelige gegevens van stelen[2].

Bij Stealtooth kaapt de aanvaller het koppelproces zonder dat de gebruiker het merkt en zonder gespecialiseerd hulpmiddel[3]. De auteurs merken op dat hun uitvoering slechts gangbare apparatuur en vrije software vereist, wat de drempel verlaagt[3].

Wat u op het scherm ziet

Niets, in het geval van Stealtooth: de onderzoekers beschrijven een volledig stille overschrijving van de koppelsleutel van het apparaat, bereikt zonder dat de gebruiker het beseft[3]. Een van de verdedigingen die zij voorstellen is betere informatie voor de gebruiker via meldingen[3].

Onder de motorkapIT-teams

Wanneer twee apparaten koppelen, genereren ze een langetermijnsleutel die hen aan elkaar bindt. Bij elke beveiligde verbinding wordt uit die sleutel en andere openbare elementen een andere sessiesleutel afgeleid[2].

BIAS maakt gebruik van gebreken in de Bluetooth Classic-specificatie: het ontbreken van integriteitsbescherming, van versleuteling en van wederzijdse authenticatie[2]. Omdat ze uit de specificatie voortkomen, kan elk apparaat dat aan de standaard voldoet volgens de onderzoekers als kwetsbaar worden beschouwd[2]. Deze aanvallen zijn de eerste die de authenticatieprocedures van Bluetooth omzeilen bij het tot stand brengen van een beveiligde verbinding[2]. De Bluetooth SIG, de organisatie die toezicht houdt op de Bluetooth-standaarden, heeft de kwetsbaarheid erkend[2].

Stealtooth misbruikt tot dan toe onbekende kwetsbaarheden in de functies voor automatisch koppelen om de koppelsleutel van een apparaat stilletjes te overschrijven[3]. Een variant, MitM Stealtooth genoemd, combineert dat misbruik met technieken die verband houden met de energiebesparingsmodus om aanvallen van de man in het midden uit te voeren[3].

Het NCSC[4] voegt eraan toe dat draadloze protocollen met korte reikwijdte mogelijk geen sterke versleuteling ondersteunen en dat veel apparaten nog oudere versies van het protocol accepteren als een randapparaat erom vraagt. Dat kan leiden tot gegevensverlies, bijvoorbeeld het onderscheppen van de toetsaanslagen van een draadloos toetsenbord[4].

IncidentanalysesEchte gevallen

BlueBorne, waarschuwing van de CISA, 12 september 2017

De waarschuwing van de CISA[1], waarvan de laatste herziening van 12 september 2017 dateert, presenteert BlueBorne als een reeks Bluetooth-kwetsbaarheden. Ze raken mogelijk miljoenen niet-gepatchte telefoons, computers en verbonden apparaten[1]. Een aanvaller op afstand zou er verschillende van kunnen uitbuiten om de controle over de getroffen apparaten over te nemen[1]. De waarschuwing verwijst naar kwetsbaarheidsnotitie VU#240311[1].

BIAS, 19 mei 2020

Op 19 mei 2020 bericht ESET[2] over de ontdekking van Daniele Antonioli, Kasper Rasmussen en Nils Ole Tippenhauer. De onderzoekers voerden BIAS-aanvallen uit op meer dan 28 Bluetooth-chips, door 30 apparaten aan te vallen, met chips van Cypress, Qualcomm, Apple, Intel, Samsung en CSR: alle waren kwetsbaar[2]. Ze hadden contact opgenomen met de Bluetooth SIG in het kader van verantwoorde openbaarmaking[2].

Stealtooth, juli 2025

Op 1 juli 2025 hebben onderzoekers het artikel over Stealtooth op arXiv geplaatst[3]. Ze evalueerden de aanvallen op 10 in de handel verkrijgbare Bluetooth-apparaten van grote fabrikanten en concluderen dat de kwetsbaarheden wijdverbreid zijn, over alle soorten apparaten en alle fabrikanten heen[3]. Ze hebben hun resultaten bekendgemaakt aan de betrokken fabrikanten, en meerdere hadden al patches gepubliceerd[3].

Bronnen

  1. CISA, “BlueBorne Bluetooth Vulnerabilities”. https://www.cisa.gov/news-events/alerts/2017/09/12/blueborne-bluetooth-vulnerabilities (geraadpleegd op 14 november 2026)
  2. ESET, “Bluetooth flaw exposes countless devices to BIAS attacks”, 19 mei 2020. https://www.welivesecurity.com/2020/05/19/bluetooth-flaw-exposes-countless-devices-bias-attacks/ (geraadpleegd op 14 november 2026)
  3. arXiv, “Stealtooth: Breaking Bluetooth Security Abusing Silent Automatic Pairing”, 1 juli 2025. https://arxiv.org/abs/2507.00847 (geraadpleegd op 14 november 2026)
  4. NCSC (Royaume-Uni), “Using peripherals securely”, 29 juni 2021. https://www.ncsc.gov.uk/collection/device-security-guidance/policies-and-settings/using-peripherals-securely (geraadpleegd op 14 november 2026)
  5. NIST, “Guide to Bluetooth Security”, 19 januari 2022. https://www.nist.gov/publications/guide-bluetooth-security-2 (geraadpleegd op 14 november 2026)
  6. NIST, “Updated NIST Guidance for Bluetooth Security”, 25 juli 2017. https://csrc.nist.gov/pubs/itlb/2017/07/updated-nist-guidance-for-bluetooth-security/final (geraadpleegd op 14 november 2026)