Luki w Bluetooth: BlueBorne, BIAS i KNOB
Co badacze wykazali w Bluetooth na przykładzie BlueBorne, BIAS i Stealtooth, ujawnionych luk, oraz działania, które ograniczają ryzyko.
Na tej stronie
W 30 sekund
O co chodzi
Bluetooth łączy bezprzewodowo słuchawki, klawiaturę, telefon lub samochód. Kilka luk ujawnionych od 2017 roku pokazuje, że osoba znajdująca się w zasięgu radiowym może z nich skorzystać. Chodzi o luki opisane przez organ publiczny i przez badaczy, a nie o ataki stwierdzone u ofiar.
CISA[1] opublikowała alert dotyczący BlueBorne, zbioru luk w Bluetooth, które potencjalnie dotyczą milionów niezałatanych telefonów, komputerów i podłączonych urządzeń. Naukowcy opisali następnie ataki BIAS[2], a inni badacze atak Stealtooth na urządzenia audio[3].
Pytania wprost
Czy atakujący może przejąć kontrolę nad urządzeniem przez Bluetooth?
CISA[1] pisze, że zdalny atakujący mógłby wykorzystać kilka luk BlueBorne, aby przejąć kontrolę nad urządzeniami, których to dotyczy. Dzięki BIAS atakujący może przejąć kontrolę nad drugim urządzeniem lub wykraść z niego wrażliwe dane[2]. NCSC (Wielka Brytania)[4] zauważa, że interfejsy bezprzewodowe, takie jak Bluetooth, mogą umożliwiać atakującym nieuwierzytelniony dostęp do urządzeń, a możliwe skutki to utrata danych lub wykonanie złośliwego kodu.
Czy moje urządzenie jest podatne na BIAS?
Badacze ujawnili atak branży w grudniu 2019 roku. Ich zdaniem urządzenie, które nie zostało zaktualizowane po grudniu 2019, jest prawdopodobnie podatne, a urządzenie zaktualizowane później może być załatane[2]. Przetestowali 30 urządzeń i wszystkie były podatne[2].
Dlaczego automatyczne parowanie jest problemem?
Autorzy Stealtooth[3] wyjaśniają, że wiele dostępnych w sprzedaży urządzeń Bluetooth stosuje funkcje automatycznego parowania dla wygody użytkownika, co tworzy dotąd niezbadaną powierzchnię ataku. Urządzenia audio przechodzą automatycznie w tryb parowania w pewnych warunkach, a atakujący z tego korzysta[3].
Jaki jest związek między BIAS i KNOB?
Badacze, którzy stoją za BIAS, wcześniej znaleźli i ujawnili atak KNOB (Key Negotiation of Bluetooth) w sierpniu 2019 roku[2]. Uważają, że użycie BIAS i KNOB razem mogłoby mieć poważne skutki, i opisują to połączenie jako nowe i silne[2]. Na przykład atakujący może podszyć się pod odbiorcę wrażliwego pliku i odzyskać jego zawartość w postaci jawnej albo podszyć się pod urządzenie, które odblokowuje, i wysyłać zaszyfrowane polecenia[2].
Co NCSC zaleca organizacjom?
NCSC[4] zaleca wyłączanie bezprzewodowych interfejsów krótkiego zasięgu, takich jak Bluetooth, gdy nie są potrzebne. W przeciwnym razie zaleca zakazanie parowania nowych urządzeń peryferyjnych albo dopuszczenie tylko urządzeń zarządzanych[4]. Parowanie urządzeń peryferyjnych niewiarygodnych lub niezarządzanych może prowadzić do wyprowadzenia danych poza kontrolę organizacji[4]. NIST[5] publikuje ze swojej strony przewodnik po bezpieczeństwie Bluetooth, który zawiera zalecenia dla organizacji dotyczące zabezpieczania tej technologii, i przygotował na jego podstawie biuletyn podsumowujący w lipcu 2017 roku[6].
W skórze atakującego
W przypadku BlueBorne CISA[1] opisuje zdalnego atakującego, który wykorzystuje kilka luk, aby przejąć kontrolę nad urządzeniem. Urządzenia, o które chodzi, to te, które nie są załatane[1].
W przypadku BIAS atakujący naśladuje urządzenie, które wcześniej zostało powiązane z innym, nie znając klucza długoterminowego wygenerowanego podczas parowania[2]. Gdy tożsamość zostanie podszyta, może przejąć kontrolę nad drugim urządzeniem lub wykraść z niego wrażliwe dane[2].
W przypadku Stealtooth atakujący przejmuje proces parowania tak, że użytkownik tego nie zauważa, i bez specjalistycznego narzędzia[3]. Autorzy zauważają, że ich realizacja wymaga tylko powszechnie dostępnego sprzętu i wolnego oprogramowania, co obniża próg wejścia[3].
Co widać na ekranie
Pod maskąZespoły IT
Gdy dwa urządzenia się parują, generują klucz długoterminowy, który je łączy. Przy każdym bezpiecznym połączeniu z tego klucza i innych jawnych elementów wyprowadzany jest inny klucz sesji[2].
BIAS wykorzystuje wady specyfikacji Bluetooth Classic: brak ochrony integralności, szyfrowania i wzajemnego uwierzytelniania[2]. Ponieważ wady pochodzą ze specyfikacji, każde urządzenie zgodne ze standardem można według badaczy uznać za podatne[2]. Te ataki są pierwszymi, które omijają procedury uwierzytelniania Bluetooth podczas nawiązywania bezpiecznego połączenia[2]. Bluetooth SIG, organizacja nadzorująca standardy Bluetooth, uznała lukę[2].
Stealtooth nadużywa nieznanych dotąd luk w funkcjach automatycznego parowania, aby po cichu nadpisać klucz powiązania urządzenia[3]. Wariant, nazwany MitM Stealtooth, łączy to nadużycie z technikami związanymi z trybem oszczędzania energii, aby przeprowadzać ataki typu „człowiek pośrodku”[3].
NCSC[4] dodaje, że krótkozasięgowe protokoły bezprzewodowe mogą nie obsługiwać silnego szyfrowania, a wiele urządzeń nadal akceptuje starsze wersje protokołu, jeśli urządzenie peryferyjne o to poprosi. Może to prowadzić do utraty danych, na przykład do przechwycenia znaków wpisywanych na klawiaturze bezprzewodowej[4].
Analizy incydentówPrawdziwe przypadki
BlueBorne, alert CISA, 12 września 2017 roku
Alert CISA[1], którego ostatnia rewizja nosi datę 12 września 2017 roku, przedstawia BlueBorne jako zbiór luk w Bluetooth. Dotyczą one potencjalnie milionów niezałatanych telefonów, komputerów i podłączonych urządzeń[1]. Zdalny atakujący mógłby wykorzystać kilka z nich, aby przejąć kontrolę nad urządzeniami, których to dotyczy[1]. Alert odsyła do noty o podatności VU#240311[1].
BIAS, 19 maja 2020 roku
19 maja 2020 roku ESET[2] przekazuje odkrycie Daniele Antonioliego, Kaspera Rasmussena i Nilsa Ole Tippenhauera. Badacze przeprowadzili ataki BIAS na ponad 28 układów Bluetooth, atakując 30 urządzeń, z układami firm Cypress, Qualcomm, Apple, Intel, Samsung i CSR: wszystkie były podatne[2]. Skontaktowali się z Bluetooth SIG w ramach odpowiedzialnego ujawnienia[2].
Stealtooth, lipiec 2025 roku
1 lipca 2025 roku badacze złożyli w arXiv artykuł opisujący Stealtooth[3]. Ocenili ataki na 10 dostępnych w sprzedaży urządzeniach Bluetooth dużych producentów i stwierdzają, że luki są powszechne, we wszystkich typach urządzeń i u wszystkich producentów[3]. Ujawnili swoje wyniki zainteresowanym producentom, a kilku z nich opublikowało już poprawki[3].
Źródła
- CISA, „BlueBorne Bluetooth Vulnerabilities”. https://www.cisa.gov/news-events/alerts/2017/09/12/blueborne-bluetooth-vulnerabilities (dostęp 14 listopada 2026)
- ESET, „Bluetooth flaw exposes countless devices to BIAS attacks”, 19 maja 2020. https://www.welivesecurity.com/2020/05/19/bluetooth-flaw-exposes-countless-devices-bias-attacks/ (dostęp 14 listopada 2026)
- arXiv, „Stealtooth: Breaking Bluetooth Security Abusing Silent Automatic Pairing”, 1 lipca 2025. https://arxiv.org/abs/2507.00847 (dostęp 14 listopada 2026)
- NCSC (Royaume-Uni), „Using peripherals securely”, 29 czerwca 2021. https://www.ncsc.gov.uk/collection/device-security-guidance/policies-and-settings/using-peripherals-securely (dostęp 14 listopada 2026)
- NIST, „Guide to Bluetooth Security”, 19 stycznia 2022. https://www.nist.gov/publications/guide-bluetooth-security-2 (dostęp 14 listopada 2026)
- NIST, „Updated NIST Guidance for Bluetooth Security”, 25 lipca 2017. https://csrc.nist.gov/pubs/itlb/2017/07/updated-nist-guidance-for-bluetooth-security/final (dostęp 14 listopada 2026)
Zacytuj ten artykuł
Brain, „Luki w Bluetooth: BlueBorne, BIAS i KNOB”, Cyberpedia, 2026. https:/
BibTeX
@misc{brain_cp085_pl_2026,
author = {Brain},
title = {Luki w Bluetooth: BlueBorne, BIAS i KNOB},
year = {2026},
howpublished = {Cyberpedia},
url = {https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/bluetooth-luki-blueborne-bias-knob/},
note = {CC BY 4.0}
}