Odmowa portfela: rujnowanie usługi AI
Bardzo długie lub powtarzane zapytania mogą podnieść rachunek za usługę AI płaconą według użycia. Czym to jest i co może zrobić pracownik.
Na tej stronie
W 30 sekund
- Gdzie to się zdarza
- W usługach AI w chmurze rozliczanych za token lub za operację[2] oraz w agentach, które wywołują narzędzia[3].
- Czego chce atakujący
- Wyczerpać budżet ofiary[1] albo sprawić, by ofiara płaciła za jego kosztowne obliczenia[2].
- Odruch
- Wiedzieć, kto jest właścicielem agenta, kto nadzoruje jego zachowanie i kto może go zatrzymać[4]. Artykuł zaleca też powiadomić odpowiedzialny zespół, jeśli agent wydaje się działać bez końca.
- Co powinna przewidzieć firma
- Microsoft zaleca przydziały, limity wydatków i alerty kosztowe[2].
O co chodzi
Usługa AI rozliczana według użycia kosztuje pieniądze przy każdej operacji. Odmowa portfela (po angielsku Denial of Wallet, DoW) wykorzystuje ten model: atakujący wywołuje dużą liczbę operacji, co tworzy dla dostawcy usługi nie do udźwignięcia obciążenia finansowe, aż do ryzyka ruiny finansowej[1]. OWASP zalicza ten przypadek do kategorii LLM10:2025 Unbounded Consumption, czyli konsumpcji bez limitu[1].
Usługa nie musi przestać działać, żeby atak się powiódł. Microsoft zauważa, że atakujący może wyrządzić szkody bez zawieszania systemu: wystarczy nadmierne użycie, które pochłania budżet, to odmowa usługi o charakterze finansowym[2]. Ten artykuł opisuje mechanizm, przypadek wykazany w laboratorium we wrześniu 2026 r. oraz to, co może zrobić pracownik.
Pytania wprost
Czym jest odmowa portfela?
OWASP opisuje ją jako uruchamianie dużej liczby operacji, by wykorzystać model płatności według użycia w usługach AI w chmurze[1]. Karta informacyjna OWASP z dobrymi praktykami dotyczącymi agentów opisuje ją także jako ataki, które powodują nadmierne koszty API lub obliczeń przez nieograniczone pętle agenta[5].
Czy usługa przestaje działać?
Niekoniecznie. Microsoft wyjaśnia, że atakujący nie musi całkowicie zawiesić systemu, by wyrządzić szkody[2]. Gdy usługa jest przeciążona, prawowici użytkownicy mogą jednak doświadczać spowolnień lub niedostępności[2].
Czy takich ataków jest dużo?
Microsoft wskazuje, że pełne incydenty złośliwej odmowy usługi wymierzonej w LLM nie są szeroko ujawniane, ale istnieją wyraźne demonstracje tego ryzyka[2]. Przypadek z datą, opisany niżej, to badanie laboratoryjne: streszczenie opisuje ocenę na stanowisku testowym i nie wspomina o żadnym zaobserwowanym ataku[3].
Co robi firma, by się chronić?
Microsoft zaleca limity przepustowości i przydziały na użytkownika, adres IP, klucz API, tożsamość agenta lub konto usługowe, stosowane także do wywołań narzędzi uruchamianych przez agenta[2]. Zaleca też śledzić użycie za pomocą pulpitów i alertów oraz ustawiać limity wydatków w usługach AI w chmurze, by uniknąć przykrych niespodzianek przy fakturowaniu[2]. OWASP dodaje ograniczone rozmiary danych wejściowych, maksymalne czasy oczekiwania i monitorowanie zużycia zasobów[1].
Co może zrobić pracownik?
NCSC (Wielka Brytania) zaleca, by organizacja wiedziała, kto jest właścicielem systemu agentów, kto zatwierdza jego dostępy, kto nadzoruje jego zachowanie i kto może go zatrzymać, a także by te obowiązki były określone, zanim agent zostanie połączony z rzeczywistymi systemami[4]. Dla pracownika artykuł wyciąga z tego odruch: znać zespół odpowiedzialny za agenta, z którego korzysta, i powiadomić go, gdy agent zachowuje się nietypowo.
W skórze atakującego
Atakujący chce, by usługa pracowała jak najwięcej, na koszt ofiary. Microsoft przytacza konkretne metody: wysyłanie strumienia zapytań do wewnętrznego robota pomocy albo przygotowywanie poleceń, które wywołują bardzo długie lub złożone odpowiedzi[2]. Jednym z przykładów podanych przez Microsoft jest prośba o wygenerowanie całej Biblii w formacie JSON, powtarzana automatycznie[2].
Ilustracja (polecenie sparafrazowane, brak rzeczywistego celu):
[Prośba o wygenerowanie ogromnego tekstu, powtarzana przez skrypt,
tysiące razy, do asystenta AI rozliczanego za token]Microsoft opisuje też przypadek, w którym atakujący zrzuca własne kosztowne obliczenia na model ofiary, co tworzy ukryty wydatek obok klasycznej odmowy usługi[2]. Zauważa wreszcie, że trudno odróżnić złośliwe użycie od zwykłego, ale złożonego, zwłaszcza jeśli atakujący miesza zwykłe zapytania z ciężkimi, by przejść pod nadzorem[2].
W przypadku agenta atakujący ma inną dźwignię: jedno polecenie może skłonić agenta do wywoływania API, tworzenia zadań lub komunikowania się z innymi agentami z prędkością maszyny[2].
Co widać na ekranie
Pracownik dostrzega przede wszystkim skutki dla usługi: wolne odpowiedzi lub niedostępność[2]. Microsoft podaje, że w 2023 r. duże zapotrzebowanie na ChatGPT, przy którym użytkownicy zadawali mu bardzo długie rozmowy, spowodowało zauważalne spowolnienia i awarie[2]. Ten przypadek nie jest atakiem, ale pokazuje, że duże zużycie pogarsza dostępność[2].
W przypadku agenta pętlę zauważa się wolniej: NCSC zauważa, że problemy trudniej wychwycić, gdy działania przebiegają szybciej, niż człowiek jest w stanie je przeczytać[4]. Microsoft przytacza pierwszą wersję autonomicznego agenta GPT-4, która zużyła wygórowane kredyty API, utknąwszy w pętli zadań, które sama generowała[2]. Wydatek widać przede wszystkim w pulpitach i alertach kosztowych, które wprowadza firma[2].
Pod maskąZespoły IT
Według Microsoftu obciążenie rośnie za sprawą trzech mechanizmów. Bardzo długie dane wejściowe zmuszają model do zużycia więcej czasu i pamięci. Polecenia patologiczne żądają na przykład wyliczenia miliona liczb pierwszych. Zapytania równoległe, uruchamiane przez skrypty lub roboty, przekraczają możliwości modelu[2]. OWASP wymienia też ciągłe wysyłanie danych wejściowych, które przekraczają okno kontekstu modelu[1].
Agenci dodają mechanizm opisany w badaniu opublikowanym na arXiv. Agent wywołujący narzędzia przechowuje stan rozmowy z tury na turę, a gdy wynik narzędzia jest przenoszony do kolejnych danych wejściowych, dostawca ponownie go fakturuje[3]. Autorzy nazywają tę zachowywaną treść trwałym stanem fakturowalnym[3]. Złośliwe lub przejęte narzędzie, raz dopuszczone, może więc zamieniać niezaufane dane w cykliczne przetwarzanie fakturowane ofierze, nie mając jej danych logowania ani lokalnych uprawnień[3].
Po stronie obrony karta informacyjna OWASP z dobrymi praktykami zaleca śledzenie zużycia tokenów i kosztów na sesję i na użytkownika oraz narzucenie limitów tokenów, kosztu, ponowień i łańcuchów narzędzi[5]. Zaleca też testy, w których limity głębokości łańcucha, ponowień, tokenów i kosztu zatrzymują niekontrolowane pętle[5]. Microsoft zaleca ograniczyć liczbę agentów działających jednocześnie, ograniczyć głębokość rekurencji i wprowadzić górny limit wywołań narzędzi[2].
Analizy incydentówPrawdziwe przypadki
Wrzesień 2026: złośliwe narzędzie podbija rachunek agenta (badanie laboratoryjne)
23 września 2026 r. badacze z Instytutu Inżynierii Informacji Chińskiej Akademii Nauk i innych instytucji złożyli na arXiv badanie dotyczące tego ryzyka[3]. Opisują sześć wektorów ataku typu odmowa portfela oraz stanowisko testowe DOW-BENCH, ocenione na sześciu rodzinach modeli[3].
W 243 uruchomieniach skumulowane zużycie danych wejściowych sesji osiągnęło co najwyżej 14 293 razy zużycie pierwszego wywołania[3]. Zachowywanie surowej historii podnosi średni efektywny koszt sesji o 21,2 do 35,9 %[3]. Autorzy proponują cztery zabezpieczenia po stronie hosta, które ograniczają masę zapytania, wzrost kontekstu, możliwości rekurencji i skumulowany wydatek przed ponownym wstrzyknięciem, i które powstrzymują każdy powtarzalny atak z korpusu 123 odtworzonych ocen[3]. Tylko 71 z 3 830 przeanalizowanych repozytoriów serwerów MCP i transportu ujawnia w kodzie widoczną ochronę i żadne nie obejmuje czterech rodzin[3].
Jest to luka wykazana w laboratorium. Streszczenie opisuje ocenę na stanowisku testowym i nie wspomina o żadnym zaobserwowanym ataku[3].
Źródła
- OWASP, „LLM10:2025 Unbounded Consumption”, 10 kwietnia 2024. https://genai.owasp.org/llmrisk/llm102025-unbounded-consumption/ (dostęp 14 listopada 2026)
- Microsoft, „5. Unbounded AI Consumption and Agentic DoS (DoS / Wallet Attack)”. https://learn.microsoft.com/en-us/security/zero-trust/catalog-ai-attack-techniques/unbounded-ai-consumption-and-agentic-dos (dostęp 14 listopada 2026)
- arXiv, „Persistent Billable State: Denial-of-Wallet Attacks and Defenses in Tool-Calling LLM Agents”, 23 września 2026. https://arxiv.org/abs/2609.28585 (dostęp 14 listopada 2026)
- NCSC (Royaume-Uni), „Thinking carefully before adopting agentic AI”, 15 maja 2026. https://www.ncsc.gov.uk/blogs/thinking-carefully-before-adopting-agentic-ai (dostęp 14 listopada 2026)
- OWASP, „AI Agent Security Cheat Sheet”. https://cheatsheetseries.owasp.org/cheatsheets/AI_Agent_Security_Cheat_Sheet.html (dostęp 14 listopada 2026)
Zacytuj ten artykuł
Brain, „Odmowa portfela: rujnowanie usługi AI”, Cyberpedia, 2026. https:/
BibTeX
@misc{brain_cp288_pl_2026,
author = {Brain},
title = {Odmowa portfela: rujnowanie usługi AI},
year = {2026},
howpublished = {Cyberpedia},
url = {https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/denial-of-wallet-usluga-ai/},
note = {CC BY 4.0}
}