Cyberpediaod Brain

Consent phishing: aplikacja, która prosi o Pana/Pani uprawnienia

Fałszywa aplikacja chmurowa uzyskuje dostęp do Pana/Pani poczty lub plików jednym kliknięciem Akceptuj, bez kradzieży hasła.

Na tej stronie
  1. 1W 30 sekund
  2. 2O co chodzi
  3. 3Pytania wprost
  4. 4W skórze atakującego
  5. 5Co widać na ekranie
  6. 6Pod maską
  7. 7Analizy incydentów
  8. 8Źródła
  9. 9Zacytuj ten artykuł

W 30 sekund

Gdzie to się zdarza
W chmurze firmowej, gdy aplikacja zewnętrzna prosi o zgodę na dostęp do informacji użytkownika i na logowanie się w jego imieniu w innych aplikacjach chmurowych[2].
Czego chce atakujący
Tokenu dostępu. Gdy zostanie przyznany, aplikacja może zachować potencjalnie trwały dostęp do funkcji konta[3].
Odruch
Nie autoryzować aplikacji, której się nie rozpoznaje, przeczytać żądane uprawnienia i odmówić tych, które nie odpowiadają zastosowaniu aplikacji[2][3].
Jeśli już się stało
Administrator może zbanować lub unieważnić aplikację na stronie aplikacji OAuth w Microsoft Defender for Cloud Apps[2]. Zmiana ustawień zgody nie cofa już przyznanych autoryzacji[4].
Plan artykułu

O co chodzi

Złośliwa aplikacja może uzyskać dostęp do poczty lub plików pracownika, nie znając jego hasła. To pracownik ją autoryzuje na ekranie zgody, klikając Akceptuj. Microsoft nazywa „consent phishing” ataki, których celem jest nakłonienie użytkowników do przyznania uprawnień złośliwym aplikacjom OAuth, aby uzyskać dostęp do ich legalnych usług chmurowych: serwerów poczty, przechowywania plików, API zarządzania[1].

OAuth to otwarty standard uwierzytelniania i autoryzacji za pomocą tokenu. Pozwala usłudze zewnętrznej korzystać z informacji z konta użytkownika bez ujawniania jego hasła: aplikacja otrzymuje token dostępu, który upoważnia do udostępnienia określonych informacji[2].

Pytania wprost

Czy atakujący potrzebuje mojego hasła?

Nie. Według MITRE ATT&CK token dostępu OAuth pozwala aplikacji zewnętrznej wchodzić w interakcję z zasobami zawierającymi dane użytkownika, w sposób, o który aplikacja poprosiła, bez uzyskiwania jego danych logowania[3]. Atakujący może czasem ukraść także token odświeżania, który daje mu nowe tokeny dostępu bez angażowania użytkownika[3].

W kampanii z grudnia 2022 roku przeanalizowanej przez Proofpoint uprawnienia obejmowały „offline access”: dostęp nie wymaga już działania użytkownika po wyrażeniu zgody, a token odświeżania miał w większości przypadków okres ważności dłuższy niż rok[5]. W ataku opisanym przez Microsoft w 2022 roku, w którym aplikację utworzono ze skompromitowanych kont administratorów, podmiot atakujący dodał do aplikacji własne dane logowania i mógł z nich korzystać, nawet gdy administrator zmienił hasło[1].

Czy odznaka zweryfikowanego producenta jest gwarancją?

Nie. Według Proofpoint atakujący spełnili wymagania Microsoftu, nadużywając statusu zweryfikowanego producenta, a użytkownicy i organizacje nie powinni ufać aplikacji OAuth wyłącznie na podstawie tego statusu[5]. Microsoft ze swojej strony zaleca zezwalać na zgodę użytkowników tylko dla aplikacji opublikowanych przez zweryfikowanego producenta[4]. Proofpoint radzi też stosować politykę „verified publisher” Microsoftu[6].

Jak rozpoznać podejrzaną prośbę?

MITRE ATT&CK zaleca szkolić użytkowników, aby nie autoryzowali aplikacji zewnętrznych, których nie rozpoznają. Należy przyjrzeć się adresowi URL przekierowania: jeśli jest to źle napisany lub zawiły ciąg słów powiązany z oczekiwaną usługą, witryna prawdopodobnie próbuje podszyć się pod legalną usługę. Dostęp offline i odczyt e-maili powinny budzić większe podejrzenia[3]. Microsoft dodaje, że aplikacja powinna prosić tylko o uprawnienia związane z jej zastosowaniem, i podaje przykład aplikacji zegara z pełnym dostępem do wszystkich skrzynek pocztowych[2].

Co mogą ograniczyć administratorzy?

Według MITRE ATT&CK mogą zablokować użytkownikom udzielanie zgody na aplikacje OAuth, co wymusza zgodę administratora dla każdej prośby, oraz zablokować rejestrowanie aplikacji przez użytkowników[3]. Microsoft opisuje wbudowaną politykę microsoft-user-default-low, która ogranicza zgodę do aplikacji zweryfikowanych producentów i aplikacji zarejestrowanych w tenancie, wyłącznie dla uprawnień sklasyfikowanych jako o niskim wpływie[4]. Proofpoint zaleca też ograniczyć tworzenie aplikacji przez konta niebędące kontami administratorów[6].

W skórze atakującego

Według MITRE ATT&CK atakujący buduje aplikację zaprojektowaną tak, aby otrzymać dostęp do zasobów dzięki tokenowi OAuth celu. Rejestruje ją na serwerze autoryzacji, na przykład w platformie tożsamości Microsoftu, po czym wysyła celowi link do ukierunkowanego phishingu, aby nakłonić go do udzielenia dostępu[3].

Może zadbać o wygląd. W kampanii z grudnia 2022 roku wyświetlana nazwa producenta naśladowała nazwę istniejącego legalnego producenta, podczas gdy nazwa zweryfikowanego producenta pozostawała ukryta i inna, na przykład „Acme Holdings LLC” zamiast „Acme LLC”[5]. Atakujący dodali odnośniki do warunków korzystania i oświadczenia o polityce, które wskazywały na witrynę naśladowanej organizacji, a Proofpoint przypuszcza, że dodawały wiarygodności[5]. Według Proofpoint możliwe skutki tej kampanii to eksfiltracja danych, kompromitacja firmowej poczty e-mail (BEC) i nadużycie skrzynek pocztowych[5].

Może też działać przez konto, które zostało już skompromitowane. Proofpoint nazywa MACT technikę polegającą na tworzeniu nowych aplikacji w przejętych środowiskach, aby przeprowadzać kolejne ataki i zadomowić się na stałe[6].

Co widać na ekranie

W kampanii z grudnia 2022 roku dwie aplikacje nazywały się „Single Sign On (SSO)”, a trzecia „Meeting”. Używały starej wersji ikony Zoom i adresów URL przekierowania przypominających Zoom[5].

Dwie z tych aplikacji prosiły o następujące uprawnienia: User.Read, email, offline_access, profile, openid, Mail.Read i MailboxSettings.Read. Trzecia dodawała Calendars.read, Onlinemeetings.read i Mail.send[5]. Według dokumentacji Microsoftu przywołanej przez Proofpoint niebieska odznaka weryfikacji pojawia się w oknie zgody, gdy producent został zweryfikowany[5].

Microsoft zauważa, że użytkownicy często klikają akceptuj, nie przyglądając się dokładnie szczegółom okna, w tym uprawnieniom[2]. Domyślnie użytkownik może autoryzować aplikację do dostępu do swojej skrzynki pocztowej, ale nie do odczytu i zapisu bez ograniczeń wszystkich plików organizacji[4].

Pod maskąZespoły IT

MITRE ATT&CK przytacza przepływ Authorization Code Grant Microsoftu jako częsty przykład wydawania tokenu[3]. Według Proofpoint około 16 % organizacji, które monitorowała w 2023 roku, doświadczyło co najmniej jednego incydentu związanego ze złośliwym oprogramowaniem w chmurze[6]. Większość zaobserwowanych incydentów MACT ma miejsce w przejętych środowiskach Microsoft 365[6].

Po stronie wykrywania MITRE ATT&CK opisuje monitorowanie użycia tokenów OAuth przez aplikacje zewnętrzne w celu dostępu do poczty, kalendarza lub SharePoint, gdy token został przyznany niedawno lub w następstwie linku do ukierunkowanego phishingu[3]. Microsoft zaleca włączenie „Review admin consent requests”, aby wymusić przegląd nowych aplikacji[7]. Po ataku ze stycznia 2024 roku zaleca też usunięcie aplikacji posiadających EWS.AccessAsUser.All lub EWS.full_access_as_app, jeśli nie są już potrzebne[8].

Analizy incydentówPrawdziwe przypadki

Wrzesień 2022: aplikacje OAuth utworzone w skompromitowanych tenantach

Microsoft opublikował 22 września 2022 roku analizę ataku, w którym złośliwe aplikacje OAuth były wdrażane w skompromitowanych tenantach chmurowych, aby kontrolować ustawienia Exchange Online i rozsyłać spam[1]. Podmiot atakujący przeprowadzał ataki polegające na masowym wypróbowywaniu danych logowania na konta administratorów bez uwierzytelniania wieloskładnikowego[1]. Zarejestrował aplikację, nadał jej role administratora globalnego i administratora Exchange Online, po czym dodał do niej własne dane logowania[1]. Podmiot atakujący sam udziela aplikacji zgody administratora[1].

Grudzień 2022: zweryfikowani producenci naśladujący legalnych producentów

Proofpoint wykrył tę kampanię 6 grudnia 2022 roku[5]. Wydawała się wymierzona głównie w organizacje i użytkowników w Wielkiej Brytanii, w tym personel finansowy i marketingowy, menedżerów i kadrę kierowniczą[5]. Proofpoint poinformował Microsoft 20 grudnia 2022 roku, a kampania zakończyła się 27 grudnia 2022 roku[5]. Microsoft następnie dezaktywował aplikacje: te, które zostały autoryzowane, mogą uzyskiwać dostęp do danych tylko do wygaśnięcia ostatniego tokenu dostępu, zazwyczaj od 60 do 90 minut[5].

Od lipca do listopada 2023: około 17 000 aplikacji OAuth

W artykule z 12 grudnia 2023 roku Microsoft opisuje kampanię phishingową typu adversary-in-the-middle (AiTM)[7]. Podmiot atakujący utworzył około 17 000 wielotenantowych aplikacji OAuth z użyciem skompromitowanych kont[7]. Aplikacje o nazwie „oauth” mogły czytać e-maile, a te o nazwie „App” mogły wysyłać e-maile masowo[7]. Wysłały ponad 927 000 e-maili phishingowych[7]. Microsoft usunął wszystkie aplikacje powiązane z tą kampanią, która trwała od lipca do listopada 2023 roku[7].

Styczeń 2024: Midnight Blizzard przeciw Microsoftowi

Microsoft wykrył 12 stycznia 2024 roku atak na swoje systemy firmowe i przypisał go Midnight Blizzard, podmiotowi wspieranemu przez państwo rosyjskie, nazywanemu też NOBELIUM[8]. Atak polegający na rozpylaniu haseł skompromitował konto w dawnym testowym tenancie bez uwierzytelniania wieloskładnikowego[8]. Podmiot atakujący następnie skompromitował starą testową aplikację OAuth, która miała podwyższony dostęp, i utworzył kolejne złośliwe aplikacje OAuth[8]. Utworzył nowe konto użytkownika, aby udzielić zgody tym aplikacjom, po czym uzyskał rolę full_access_as_app w Exchange Online, która daje dostęp do skrzynek pocztowych[8].

Źródła

  1. Microsoft, „Malicious OAuth applications abuse cloud email services to spread spam”, 22 września 2022. https://www.microsoft.com/en-us/security/blog/2022/09/22/malicious-oauth-applications-used-to-compromise-email-servers-and-spread-spam/ (dostęp 14 listopada 2026)
  2. Microsoft, „Investigate and remediate risky OAuth apps”. https://learn.microsoft.com/en-us/defender-cloud-apps/investigate-risky-oauth (dostęp 14 listopada 2026)
  3. MITRE ATT&CK, „Steal Application Access Token”. https://attack.mitre.org/techniques/T1528/ (dostęp 14 listopada 2026)
  4. Microsoft, „Configure how users consent to applications”. https://learn.microsoft.com/en-us/entra/identity/enterprise-apps/configure-user-consent (dostęp 14 listopada 2026)
  5. Proofpoint, „The Dangerous Consequences of Threat Actors Abusing Microsoft’s “Verified Publisher” Status”, 31 stycznia 2023. https://www.proofpoint.com/us/blog/cloud-security/dangerous-consequences-threat-actors-abusing-microsofts-verified-publisher (dostęp 14 listopada 2026)
  6. Proofpoint, „Revisiting MACT: Malicious Applications in Credible Cloud Tenants”, 11 kwietnia 2024. https://www.proofpoint.com/us/blog/cloud-security/revisiting-mact-malicious-applications-credible-cloud-tenants (dostęp 14 listopada 2026)
  7. Microsoft, „Threat actors misuse OAuth applications to automate financially driven attacks”, 12 grudnia 2023. https://www.microsoft.com/en-us/security/blog/2023/12/12/threat-actors-misuse-oauth-applications-to-automate-financially-driven-attacks/ (dostęp 14 listopada 2026)
  8. Microsoft, „Midnight Blizzard: Guidance for responders on nation-state attack”, 25 stycznia 2024. https://www.microsoft.com/en-us/security/blog/2024/01/25/midnight-blizzard-guidance-for-responders-on-nation-state-attack/ (dostęp 14 listopada 2026)