Overstappen op passkeys voor uw accounts
Een passkey vervangt het wachtwoord en is bestand tegen phishing. Hoe u een passkey activeert, welk type u kiest, wat te doen bij een verloren apparaat.
Op deze pagina
In 30 seconden
- Waar het gebeurt
- In de beveiligings- of privacyinstellingen van een account, bij het aanmaken van een account, of in een venster dat bij het inloggen voorstelt een passkey aan te maken[1][2].
- Wat de aanvaller wil
- Een wachtwoord, een code die per sms is ontvangen of een code die per e-mail is ontvangen stelen, op afstand en zonder het apparaat van het slachtoffer aan te raken[3].
- De reflex
- Wanneer een dienst een passkey voorstelt, die accepteren. Als een dienst er geen voorstelt, een sterk wachtwoord houden dat door een wachtwoordbeheerder is gegenereerd, met tweefactorauthenticatie[1].
- Als het al gedaan is
- Ook passkeys aanmaken op zijn andere apparaten, of ze opslaan in een gesynchroniseerde beheerder van inloggegevens, om een reservesleutel te hebben[2].
Waar gaat het over
Een passkey (toegangssleutel) vervangt het wachtwoord. Om in te loggen bij een app of een site bevestigt men met zijn gezicht, zijn vingerafdruk of de vergrendelcode van zijn apparaat[1]. Het NCSC (Verenigd Koninkrijk) beveelt aan passkeys te kiezen boven wachtwoorden, overal waar ze bestaan[1].
Dit artikel legt uit waarom een passkey bestand is tegen phishing, hoe men er een aanmaakt op zijn accounts, welk type men kiest en wat te doen wanneer het apparaat verloren is.
Directe vragen
Wat is een passkey?
Het is een inlogmethode zonder wachtwoord, gebouwd op de FIDO2-standaard[1]. Het apparaat maakt een sleutelpaar aan: de privésleutel blijft veilig op het apparaat, de publieke sleutel wordt geregistreerd bij de site of de app[2]. Dit paar is specifiek voor elke dienst: een passkey dient alleen op de site of in de app waarvoor hij is aangemaakt[3].
Waarom is een passkey bestand tegen phishing?
Een passkey is gekoppeld aan het domein van de dienst. Microsoft geeft het voorbeeld van een passkey die is aangemaakt voor netflix.com en alleen op netflix.com kan dienen: ook wanneer men op een nepsite belandt die er identiek uitziet, toont het apparaat de passkey er niet aan[2]. Volgens het NCSC kan een passkey niet worden onderschept, hergebruikt of gestolen zoals een wachtwoord[1]. Elke aanmelding vereist bovendien de aanwezigheid van de gebruiker om de passkey te ontgrendelen, zodat niemand de gebruiker ertoe kan brengen in te loggen vanaf een ander apparaat dan het zijne[3].
Telt een passkey als tweefactorauthenticatie?
Ja, volgens Microsoft: het apparaat dat de passkey opslaat is wat men bezit, en het ontgrendelen ervan met biometrie of met een pincode is wat men is of wat men weet[2]. Het NCSC komt tot dezelfde gelijkwaardigheid wanneer de gebruiker tijdens het inloggen wordt geverifieerd[4].
Worden mijn biometrische gegevens naar Microsoft gestuurd?
Nee. Microsoft geeft aan dat de biometrische gegevens op het apparaat blijven en nooit aan Microsoft worden doorgegeven[2].
Wat te doen als ik mijn apparaat verlies?
Dat hangt af van het type passkey. Met een beheerder van inloggegevens die synchroniseert wordt een back-up gemaakt: men zou de toegang tot zijn passkeys niet helemaal moeten verliezen[1]. Bij een passkey die aan één apparaat is gekoppeld, waarschuwt Microsoft dat men de passkey met het apparaat verliest, tenzij er een andere herstelmethode bestaat of een reservepasskey is geregistreerd[2]. Het NCSC vraagt de gebruiker zijn back-ups zelf te beheren wanneer hij FIDO2-inloggegevens op één apparaat kiest, en het synchronisatieaccount tegen phishing te beschermen door het een veilige herstelmogelijkheid te geven[4].
Hoe het werkt
Bij elke aanmelding stuurt de dienst een uitdaging naar het apparaat. De gebruiker ontgrendelt het apparaat met biometrie of met een pincode, het apparaat ondertekent de uitdaging met de privésleutel, en de dienst controleert de handtekening met de publieke sleutel[3]. Er wordt geen wachtwoord verstuurd[2].
Bij Microsoft bestaan twee typen passkeys[3]. De apparaatgebonden passkey wordt op één apparaat aangemaakt en opgeslagen, en verlaat dat apparaat nooit. Microsoft Authenticator en FIDO2-beveiligingssleutels zijn daar voorbeelden van. De gesynchroniseerde passkey wordt op het apparaat versleuteld en daarna opgeslagen bij een aanbieder in de cloud, waardoor andere apparaten die met die aanbieder zijn verbonden hem kunnen gebruiken. Apple iCloud Keychain en Google Password Manager zijn daar voorbeelden van.
Om in te loggen vanaf een apparaat dat de passkey niet bevat, beschrijft Microsoft een QR-code die wordt weergegeven op het apparaat waarop men wil inloggen. Een nabijheidscontrole verifieert dat de passkey alleen op een apparaat in de buurt wordt gebruikt, wat een aanvaller op afstand belet hem te gebruiken[2].
Microsoft publiceert cijfers uit zijn consumentenaccounts waar gesynchroniseerde passkeys worden gebruikt: 99 % van de gebruikers registreert er met succes een, en het inloggen duurt 3 seconden in plaats van 69 met een wachtwoord en klassieke tweefactorauthenticatie[3]. Het NCSC meldt van zijn kant dat inloggen tot 8 keer sneller gaat dan met gebruikersnaam, wachtwoord en tweefactorcode[1].
Codes per sms, codes per e-mail en goed te keuren meldingen zijn steeds minder effectief tegen de huidige aanvallers: phishingcampagnes hebben laten zien dat deze tweede factoren kunnen worden onderschept of nagebootst[5]. Microsoft meldt dat 92 % van de productiviteitsaccounts van zijn medewerkers wordt beschermd door methoden die bestand zijn tegen phishing[5].
Wat u doet
- De optie zoeken in de beveiligings- of privacyinstellingen van het account, en letten op uitnodigingen van diensten om over te stappen op passkeys[1].
- Voor een Microsoft-account een passkey toevoegen aan zijn persoonlijke account of werkaccount, of het venster "Create a passkey?" accepteren dat bij het inloggen wordt getoond op een andere site die er een voorstelt[2]. Als het scherm "Sign in faster with your face, fingerprint or PIN" verschijnt, leidt het kiezen van "Next" door het aanmaken en registreren van de passkey[2].
- Voor een werk- of schoolaccount controleren of de organisatie dit toestaat, want het aanmaken is alleen mogelijk als zij passkeys ondersteunt. Men moet zich dan wenden tot de IT-beheerder[2]. Microsoft preciseert ook dat voor een werkaccount het registreren van een passkey vereist dat men in de voorafgaande vijf minuten multifactorauthenticatie heeft doorlopen[6].
- De passkey opslaan in een gesynchroniseerde beheerder van inloggegevens, zoals Microsoft Password Manager, wanneer dat mogelijk is. Als men hem alleen op het apparaat bewaart, ook passkeys aanmaken op zijn andere apparaten (telefoon, tablet, laptop) om als reservesleutel te dienen[2].
- De beheerder van inloggegevens is meestal die welke in het apparaat is ingebouwd, zoals Apple Passwords, Google Password Manager of Samsung Pass, tenzij men heeft gekozen een beheerder van een derde partij te installeren[1].
- De apparatuur controleren: Microsoft geeft aan Windows 10 en nieuwer, macOS Ventura en nieuwer, iOS 16 en nieuwer, Android 9 en nieuwer, en FIDO2-compatibele beveiligingssleutels[2].
- Wanneer er geen passkey wordt voorgesteld, de wachtwoorden niet loslaten: sterke wachtwoorden gebruiken die door een wachtwoordbeheerder zijn gegenereerd, en tweefactorauthenticatie activeren[1].
De valkuilen
- Een gesynchroniseerde passkey is niet geattesteerd: Microsoft raadt aan hem te behandelen als inloggegevens die bestand zijn tegen phishing, maar met hetzelfde beveiligingsniveau als de andere niet-geattesteerde authenticators[6].
- Aanvallers proberen sterke beveiligingen te omzeilen: Microsoft noemt social engineering, het verzamelen van inloggegevens en terugschakeltechnieken[3].
- Het NCSC vraagt het apparaat actueel en beveiligd te houden, zorgvuldig zijn authenticator te kiezen en het account te beschermen dat de passkeys synchroniseert[4]. De diefstal van een apparaat dat met een zwakke code is beveiligd blijft een mogelijk risico voor een passkey[4].
- Voor accounts met verhoogde rechten of sterk gereguleerde sectoren raadt Microsoft liever FIDO2-beveiligingssleutels aan, die duurder kunnen zijn qua apparatuur, opleiding en ondersteuning, vooral wanneer een fysieke sleutel verloren raakt en het account moet worden hersteld[3].
- Op een apparaat dat door de organisatie wordt beheerd, zijn sommige passkeyopties niet beschikbaar[2].
- Microsoft Password Manager wordt momenteel uitgerold: hij vereist Edge versie 142 of nieuwer, met een persoonlijk profiel[2].
Bronnen
- NCSC (Royaume-Uni), “Passkeys: what you need to know”. https://www.ncsc.gov.uk/passkeys (geraadpleegd op 14 november 2026)
- Microsoft, “What are passkeys and why they matter”. https://support.microsoft.com/en-us/accounts-billing/security/what-are-passkeys-why-they-matter (geraadpleegd op 14 november 2026)
- Microsoft, “Authentication methods in Microsoft Entra ID - passkeys (FIDO2)”. https://learn.microsoft.com/en-us/entra/identity/authentication/concept-authentication-passkeys-fido2 (geraadpleegd op 14 november 2026)
- NCSC (Royaume-Uni), “Comparing the security properties of traditional user credentials and FIDO2 credentials for personal use”, 23 april 2026. https://www.ncsc.gov.uk/paper/traditional-user-and-fido2-credentials-personal-use (geraadpleegd op 14 november 2026)
- Microsoft, “Phishing-resistant MFA (Secure Future Initiative)”. https://learn.microsoft.com/en-us/security/zero-trust/sfi/phishing-resistant-mfa (geraadpleegd op 14 november 2026)
- Microsoft, “How to enable passkeys (FIDO2) in Microsoft Entra ID”. https://learn.microsoft.com/en-us/entra/identity/authentication/how-to-authentication-passkeys-fido2 (geraadpleegd op 14 november 2026)
Dit artikel citeren
Brain, “Overstappen op passkeys voor uw accounts”, Cyberpedia, 2026. https:/
BibTeX
@misc{brain_cp352_nl_2026,
author = {Brain},
title = {Overstappen op passkeys voor uw accounts},
year = {2026},
howpublished = {Cyberpedia},
url = {https://startbrain.io/cyberpedia/nl/articles/overstappen-op-passkeys-voor-uw-accounts/},
note = {CC BY 4.0}
}