Geolocatie en metadata van gepubliceerde foto's

Een bericht bestaat uit twee delen: wat u er bewust in zet en wat het apparaat of de app eraan koppelt. Voor het tweede documenteren de bronnen de rol van mobiele apps. Een app kan toegang vragen tot persoonlijke gegevens op het apparaat, waaronder locatiegegevens. Ontwikkelaars hebben dan toegang tot die gegevens en kunnen ze delen met derden, bijvoorbeeld met bedrijven die advertenties richten op positie en interesses⁴. Sommige apps geven toegang tot de ongeveer bepaalde fysieke locatie van de gebruiker⁴.

Bij het sociale netwerk staan de zichtbaarheidsinstellingen vaak standaard erg ruim: gegevens kunnen met alle volgers worden gedeeld⁶. Zelfs in een kring waarvan u denkt dat ze beperkt is, kan een bericht verder worden verspreid of anders worden opgevat dan de maker bedoelde⁶.

De onderstaande stappen volgen de aanbevelingen van de bronnen.

• Beperk de toegang tot de locatie. Voor apps die haar nodig hebben, raadt de CISA aan die toegang te beperken tot de momenten waarop de app wordt gebruikt⁴. Zij adviseert vooral te kijken naar apps die toegang hebben tot de camera, de opslag en de locatie⁴.
• Controleer de rechten. Bekijk de toestemmingen van elke app, haal weg wat niet nodig is en overweeg apps te verwijderen die te veel vragen⁴.
• Stel de privacy in. Vraag u af wie een bericht kan zien en of de opties zo zijn ingesteld dat alleen de bedoelde personen erbij kunnen⁵. Controleer deze instellingen regelmatig, want ze kunnen buiten uw medeweten worden gewijzigd⁶.
• Weeg af wat u zegt. Deel geen persoonlijke of gevoelige informatie die kan worden gebruikt om schade te berokkenen, en wees terughoudend als u over uw werk praat, want dat kan de medewerker en het bedrijf schaden⁶. De NCSC wijst erop dat u onderscheid moet maken tussen wat naasten moeten weten en overbodige details die criminelen van pas kunnen komen⁵.
• Houd bij wat anderen over u zeggen: vrienden, collega's en contacten⁵.
• Beantwoord geen vragen van een onbekende over het bedrijf. De CISA raadt aan wantrouwig te zijn bij telefoontjes, bezoeken of e-mails waarin naar medewerkers of interne informatie wordt gevraagd, en de identiteit van de persoon rechtstreeks bij het bedrijf na te gaan⁷.

De eerste valkuil is de digitale voetafdruk, dat wil zeggen alle informatie over een persoon die online beschikbaar is. De NCSC legt uit dat criminelen die kunnen gebruiken om een identiteit te stelen of phishingberichten overtuigender te maken⁵.

De tweede is de schijn van een besloten kring: een bericht kan zelfs bij een gekozen publiek aan de maker ontsnappen⁶.

De derde is de valse gesprekspartner. Een aanvaller kan zich voordoen als nieuwe medewerker, reparateur of onderzoeker en, als hij van één persoon niet genoeg informatie krijgt, een ander binnen dezelfde organisatie benaderen op basis van wat de eerste heeft gezegd⁷. Gepubliceerde details kunnen dit verhaal geloofwaardiger maken.

De vierde komt van gehackte accounts: contacten kunnen buiten hun weten kwaadaardige inhoud delen, vooral als hun account zonder dat ze het merken is gehackt⁶.

Ten slotte kan een app, als u haar aan een account op sociale media koppelt, informatie van dat account verzamelen, en omgekeerd⁴. De bronnen adviseren de toestemmingen te controleren voordat u akkoord gaat⁴⁶.

Om een hinderlijk of compromitterend bericht te laten verwijderen, verwijst Cybermalveillance.gouv.fr naar de adviezen van de CNIL⁶. Voor het melden van illegale inhoud noemt zij het platform Internet-signalement.gouv.fr⁶. Als gevoelige bedrijfsinformatie is gelekt, raadt de CISA aan de bevoegde personen binnen de organisatie te waarschuwen, onder wie de netwerkbeheerders⁷.