Cyberpediadoor Brain

Containerbeveiliging en gedeelde verantwoordelijkheid op Azure

Een container deelt de kernel van zijn hostmachine. Wat de medewerker doet, wat Azure op zich neemt en wat snel gemeld moet worden.

Op deze pagina
  1. 1In 30 seconden
  2. 2Waar gaat het over
  3. 3Directe vragen
  4. 4Hoe het werkt
  5. 5Wat u doet
  6. 6De valkuilen
  7. 7Bronnen
  8. 8Dit artikel citeren

In 30 seconden

Waar het gebeurt
Overal waar toepassingen in containers draaien, op interne servers en in de publieke cloud[2].
Wat de aanvaller wil
Uit de container ontsnappen om de hostmachine te bereiken, en daarna de andere containers die ze host[4].
De reflex
Geen enkele image en geen enkele service uitrollen zonder validatie, nooit een geheim in een image zetten, elke onverwachte toegang, elke onbekende container of elk te ruim recht melden aan het beveiligingsteam.
Als het al gebeurd is
Het beveiligingsteam waarschuwen zonder te wachten.
Plattegrond van het artikel

Waar gaat het over

Een container is een manier om een toepassing in te pakken en te laten draaien. Het NIST beschrijft hem als een vorm van virtualisatie van het besturingssysteem, gecombineerd met het verpakken van software, waardoor de uitvoering overdraagbaar, herbruikbaar en automatiseerbaar wordt[1]. Kubernetes is de opensourcemotor die de uitrol, de schaalvergroting en het beheer van die gecontaineriseerde toepassingen automatiseert[2].

Als dit alles op Azure draait, wordt de beveiliging gedeeld. In de Azure-documentatie van Microsoft behoudt de klant de verantwoordelijkheid voor zijn gegevens en zijn identiteiten, ongeacht het type implementatie[3]. Voor een medewerker komt dit neer op weinig, maar precieze handelingen: niets uitrollen zonder validatie, geen geheim in een image achterlaten en snel melden wat buiten het gewone valt.

Directe vragen

Wat is een container, concreet?

Het is een image die op een machine wordt gestart. De image is een onveranderlijk en zelfstandig pakket dat alles bevat wat de toepassing nodig heeft: code, uitvoeringsomgeving, systeembibliotheken, configuratie en tools. Hij verplaatst zich van de ene machine naar de andere, maar gebruikt de kernel van het systeem van de machine die hem host[2]. Docker is volgens OWASP de meest verbreide containertechnologie[5].

Wat voegt Kubernetes toe?

Een Kubernetes-uitrol vormt een cluster: werkmachines, nodes genoemd, laten de toepassingen draaien, en een controlevlak beheert die nodes en hun pods[2]. Hij kan worden geïnstalleerd op fysieke servers, op locatie of in de publieke cloud[2].

Is een container een waterdicht schot?

Nee. In principe moeten gecontaineriseerde middelen geïsoleerd zijn van de host[4]. Maar containers delen de kernel van de hostmachine: als die kernel kwetsbaar is, zijn de containers het ook[5]. OWASP noemt de exploit Dirty COW, die root-toegang geeft tot een kwetsbare host, ook wanneer hij wordt gestart vanuit een goed geïsoleerde container[5].

Wie is waarvoor verantwoordelijk op Azure?

Volgens Microsoft behoudt de klant altijd zijn gegevens (classificatie, bescherming, versleuteling, naleving), zijn eindapparaten, zijn accounts en het toegangsbeheer. Microsoft neemt de fysieke beveiliging van de datacenters, het fysieke netwerk, de fysieke servers en de hypervisor op zich[3]. Daartussen hangt de verdeling af van het model: bij IaaS beheert de klant de virtuele machines, de besturingssystemen en de toepassingen; bij PaaS rolt hij zijn toepassingen uit zonder de machines te beheren[3].

Wat kan een aanvaller doen met een slecht geconfigureerde container?

Vier dingen worden door MITRE ATT&CK beschreven. Hij kan ontsnappen naar de host om de andere containers te bereiken[4]. Hij kan zijn eigen container uitrollen, soms geconfigureerd zonder netwerkregels of gebruikerslimieten om de verdedigingen te omzeilen[6]. Hij kan opdrachten uitvoeren in een bestaande container door misbruik te maken van een beheerdienst[7]. Ten slotte kan hij de beschikbare containers, pods en nodes in kaart brengen om de vervolgstappen te kiezen[8].

Aan wie melden, en wanneer?

Aan het beveiligingsteam, zodra een gedrag abnormaal lijkt. De gids NIST SP 800-61 Rev. 3 helpt organisaties aanbevelingen voor incidentrespons te integreren in hun activiteiten voor het beheer van cybersecurityrisico's, zoals het CSF 2.0 van het NIST die beschrijft[9].

Hoe het werkt

De Kubernetes-gids van OWASP organiseert de beveiliging in drie fasen: bouw, uitrol en uitvoering[2]. OWASP raadt aan goedgekeurde images op te slaan in een privéregister, waardoor het aantal in aanmerking komende images wordt teruggebracht tot een fractie van het aantal openbare images[2].

De API-server is de voorkant van het controlevlak van Kubernetes; OWASP presenteert het beperken en beveiligen van de toegang tot API-verzoeken als de eerste verdedigingslinie van Kubernetes tegen aanvallers[2]. Elke machine van het cluster heeft ook een kubelet, waarvan de toegangspunten uitgebreide controle geven over de node en zijn containers. Standaard accepteren ze toegang zonder authenticatie[2]. Een ander gevoelig onderdeel, etcd, bevat de toestand van het cluster en zijn geheimen: schrijftoegang staat gelijk aan root worden op het hele cluster[2].

MITRE beschrijft gevallen van ontsnapping naar de host. In één geval maakt de aanvaller een container die het bestandssysteem van de host koppelt, waardoor hij daar code kan neerzetten of er hulpprogramma's als cron kan starten[4]. In een ander geval maakt hij misbruik van een bevoorrechte container om opdrachten uit te voeren of een kwaadaardige kernelmodule te laden op de host[4]. Eenmaal op de host kan hij zich duurzaam nestelen, zich door de omgeving bewegen of een commandokanaal opzetten[4].

Wat u doet

  • Rol geen image en geen service uit zonder validatie. Alleen images die voldoen aan het beleid van de organisatie zouden moeten kunnen draaien: het starten van images van onbekende herkomst stelt bloot aan kwetsbare, of zelfs kwaadaardige containers[2].
  • Zet geen enkel geheim in een image. De bouwargumenten en omgevingsvariabelen blijven in de uiteindelijke image, en een bestand dat in een laag is toegevoegd, blijft terug te halen, ook als een volgende laag het verwijdert[5]. Het NIST rekent bovendien de in images ingebouwde geheimen in platte tekst tot de risico's[5].
  • Activeer de bevoorrechte modus niet. De optie --privileged voegt alle mogelijkheden van de Linux-kernel toe aan de container[5]. De container starten met een gebruiker zonder voorrechten is volgens OWASP de beste manier om escalatie van voorrechten te voorkomen[5].
  • Deel de Docker-socket niet en open de Docker-daemon niet op het netwerk. Toegang tot de socket geven komt neer op het geven van onbeperkte root-toegang tot de host[5].
  • Houd u aan het principe van de minste rechten bij toegang. MITRE raadt aan de toegang tot het dashboard van de containers te beperken tot de mensen die het nodig hebben en generieke machtigingen te vermijden[6].
  • Meld aan het beveiligingsteam een onverwachte toegang, een container die niemand herkent of te ruime rechten. MITRE beschrijft als detectiesignalen het aanmaken van een container op basis van een image buiten de toelatingslijst door een account dat geen beheerder is, of gestart met risicovolle kenmerken zoals --privileged[6]. Het noemt ook het abnormale gebruik van docker exec of kubectl exec[7], en ongebruikelijke verzoeken zoals docker ps of kubectl get pods[8].

De valkuilen

Niet-geverifieerde images. OWASP acht het zeer gevaarlijk images van onbekende bronnen te downloaden en uit te voeren[2]. Voor Kubernetes raadt het een admissiecontroller aan die images weigert die niet zijn goedgekeurd, niet recent zijn geanalyseerd of afkomstig zijn uit onbeveiligde registers[2].

Blootgestelde beheerconsoles. Het Kubernetes-dashboard is een webtoepassing waarmee het cluster kan worden aangestuurd. Volgens OWASP maken veel handleidingen ervoor een zeer bevoorrecht serviceaccount aan, en is onder meer Tesla gehackt via een slecht geconfigureerd dashboard[2]. OWASP raadt af het openbaar bloot te stellen zonder aanvullende authenticatie[2]. Een Docker-daemon die op het netwerk is geopend met -H tcp://0.0.0.0:XXX geeft directe, niet-versleutelde toegang zonder authenticatie, die iedereen op internet kan gebruiken als de machine daarmee verbonden is[5].

Containers die in bevoorrechte modus zijn gestart. MITRE noemt verschillende tools en groepen: Doki heeft zijn container geconfigureerd om de root van de host te koppelen, en de groep TeamTNT heeft bevoorrechte containers uitgerold die het bestandssysteem van het slachtoffer koppelen[4]. TeamTNT heeft ook software voor het minen van cryptomunten overgebracht naar Kubernetes-clusters die in lokale IP-adresbereiken zijn ontdekt[6].

Geheimen in Kubernetes. OWASP merkt op dat geheimen daar standaard in platte tekst worden opgeslagen en stelt de versleuteling van etcd of tools van derden voor[5].

De firewall die niet alles beschermt. Wanneer een poort wordt gepubliceerd met -p 8000:8000, voegt Docker zijn eigen netwerkregels in, die de UFW-firewall omzeilen en de service op internet kunnen blootstellen[5].

Lekken via de logboeken. De Docker-logboeken kunnen de configuratie van de omgeving, de beschikbare services en de gebruikte cloudaanbieder onthullen, wat het vervolg van de aanval stuurt[8].

Vergeten updates. De kernel van de host en de Docker-engine moeten bijgewerkt gehouden worden om zich te beschermen tegen bekende ontsnappingskwetsbaarheden, zoals Leaky Vessels, die de aanvaller over het algemeen root-toegang tot de host geven[5].

Bronnen

  1. NIST, “Application Container Security Guide”, 25 september 2017. https://csrc.nist.gov/pubs/sp/800/190/final (geraadpleegd op 10 november 2026)
  2. OWASP, “Kubernetes Security Cheat Sheet”. https://cheatsheetseries.owasp.org/cheatsheets/Kubernetes_Security_Cheat_Sheet.html (geraadpleegd op 10 november 2026)
  3. Microsoft, “Shared responsibility in the cloud”. https://learn.microsoft.com/en-us/azure/security/fundamentals/shared-responsibility (geraadpleegd op 10 november 2026)
  4. MITRE ATT&CK, “Escape to Host”. https://attack.mitre.org/techniques/T1611/ (geraadpleegd op 10 november 2026)
  5. OWASP, “Docker Security Cheat Sheet”. https://cheatsheetseries.owasp.org/cheatsheets/Docker_Security_Cheat_Sheet.html (geraadpleegd op 10 november 2026)
  6. MITRE ATT&CK, “Deploy Container”. https://attack.mitre.org/techniques/T1610/ (geraadpleegd op 10 november 2026)
  7. MITRE ATT&CK, “Container Administration Command”. https://attack.mitre.org/techniques/T1609/ (geraadpleegd op 10 november 2026)
  8. MITRE ATT&CK, “Container and Resource Discovery”. https://attack.mitre.org/techniques/T1613/ (geraadpleegd op 10 november 2026)
  9. NIST, “Incident Response Recommendations and Considerations for Cybersecurity Risk Management: A CSF 2.0 Community Profile”, 3 april 2025. https://csrc.nist.gov/pubs/sp/800/61/r3/final (geraadpleegd op 10 november 2026)