Zabezpieczanie konektorów MCP
Asystent AI połączony z pocztą, plikami lub bazami danych działa z uprawnieniami Pana/Pani. Zagrożenia i czynności pracownika.
Na tej stronie
W 30 sekund
- Gdzie to się zdarza
- W asystencie AI połączonym z pocztą, przestrzenią plików lub bazą danych, przez rozszerzenia, które model może wywoływać, aby działać w odpowiedzi na prośbę[1].
- Czego chce atakujący
- Sprawić, by asystent działał w jego imieniu, przez podstawioną treść, którą odczytuje, lub przez skompromitowane rozszerzenie[1].
- Odruch
- Włączać tylko konektory zatwierdzone przez DSI, czytać każdą prośbę o zgodę przed zatwierdzeniem, nadawać tylko niezbędne uprawnienia i zgłaszać każde nieoczekiwane zachowanie.
- Jeśli już się stało
- Usunąć konektor lub przyznane uprawnienia i niezwłocznie powiadomić DSI.
O co chodzi
Asystent AI staje się bardziej użyteczny, gdy zostanie połączony z Pana/Pani narzędziami pracy: pocztą, plikami, bazami danych. Każde połączenie daje mu też możliwość działania. Dzięki tym konektorom asystent działa z rzeczywistymi uprawnieniami.
Ten artykuł wyjaśnia zagrożenia, które OWASP i brytyjskie NCSC opisują w odniesieniu do takich asystentów połączonych z narzędziami, a następnie to, co pracownik robi ze swojej strony.
Pytania wprost
Co sprawia, że konektor jest ryzykowny?
System oparty na modelu językowym często otrzymuje od swojego programisty możliwość wywoływania funkcji lub współdziałania z innymi systemami, za pośrednictwem rozszerzeń, aby działać w odpowiedzi na prośbę[1]. OWASP nazywa „Excessive Agency” podatność, która umożliwia szkodliwe działania w reakcji na nieoczekiwane, niejednoznaczne lub zmanipulowane wyniki modelu, niezależnie od przyczyny nieprawidłowego działania[1]. Przyczyna źródłowa sprowadza się zazwyczaj do jednej lub kilku z tych trzech rzeczy: zbyt wielu funkcji, zbyt wielu uprawnień, zbyt dużej autonomii[1].
Czy asystenta może oszukać zwykły tekst?
Tak. Wstrzyknięcie promptu to przypadek, w którym treść zmienia zachowanie modelu w sposób niezamierzony[2]. W formie pośredniej model odczytuje źródło zewnętrzne, takie jak strona internetowa lub plik, a ta treść zmienia jego zachowanie[2]. NCSC podaje przykład CV zawierającego ukryty tekst, który każe zignorować wcześniejsze instrukcje i zatwierdzić zgłoszenie kandydata[3]. Instrukcje nie muszą być czytelne dla człowieka, byle model je przetwarzał[2].
Czy wystarczy zabezpieczenie techniczne?
Nie. NCSC pisze, że obecne duże modele „simply do not enforce a security boundary between instructions and data inside a prompt”[3]. Uważa, że ataki przez wstrzyknięcie promptu mogą nigdy nie zostać całkowicie złagodzone, w przeciwieństwie do wstrzyknięć SQL[3]. OWASP zauważa, że generowanie wzbogacone wyszukiwaniem (RAG) i dostrajanie nie usuwają całkowicie podatności[2]. Pozostałym ryzykiem zarządza się przez projektowanie i eksploatację[3].
Co konkretnie robi pracownik?
Stosuje cztery czynności, opisane niżej: wybiera zatwierdzone konektory, czyta zgody, ogranicza uprawnienia, zgłasza. OWASP umieszcza kontrole zasadnicze (uprawnienia narzędzi, kontrole po stronie systemów) w rozszerzeniach i systemach podrzędnych[1].
Jak to działa
Asystent decyduje, na podstawie prośby i tego, co odczytuje, które rozszerzenie wywołać. Systemy agentowe wywołują model wielokrotnie i opierają się na wynikach wcześniejszych wywołań, by kierować kolejnymi[1]. Podstawiona treść odczytana na początku łańcucha może więc wpływać na kolejne działania. OWASP wymienia wśród typowych czynników wyzwalających wstrzyknięcie pochodzące od złośliwego użytkownika, z wcześniejszego wywołania złośliwego lub skompromitowanego rozszerzenia albo, w systemach wieloagentowych, od skompromitowanego agenta partnerskiego[1].
NCSC wyciąga z tego wniosek dla narzędzi: gdy system wywołuje narzędzia lub API zależnie od wyniku modelu, atakujący może zmusić go do ich użycia, a skutek staje się taki, jak „whatever the worse case scenario would be of giving an attacker direct access to those tools/APIs”[3]. NCSC przywołuje też prostą zasadę: gdy model przetwarza informacje strony, jego uprawnienia spadają do uprawnień tej strony[3]. Asystent, który czyta e-maile od dowolnego nadawcy zewnętrznego, nie powinien więc mieć dostępu do uprzywilejowanych narzędzi[3].
Modele i dane wstępnie wytrenowane pochodzące od stron trzecich to elementy zewnętrzne, które mogą zostać zmanipulowane przez modyfikację lub zatrucie[5]. Atakujący może też skompromitować konto dostawcy w repozytorium modeli albo utworzyć podobne, a następnie dodać do tego inżynierię społeczną[5].
Co robić
- Instalować tylko konektory zatwierdzone przez DSI. Środki zalecane po stronie organizacji to staranne kontrolowanie dostawców, korzystanie wyłącznie z zaufanych dostawców i wyłącznie z modeli pochodzących ze źródeł możliwych do zweryfikowania[5]. Konektor znaleziony na stronie lub otrzymany w wiadomości należy przedłożyć DSI przed jakimkolwiek użyciem.
- Czytać prośbę o zgodę przed zatwierdzeniem. OWASP zaleca, aby człowiek zatwierdzał działania o dużym wpływie, zanim zostaną wykonane, na przykład publikację treści w imieniu użytkownika[1]. To zatwierdzenie ma wartość tylko wtedy, gdy osoba czyta to, co zatwierdza: adresata i żądane działanie.
- Nigdy nie przyznawać więcej uprawnień, niż potrzeba. OWASP podaje przykład rozszerzenia do odczytu e-maili, które nie potrzebuje możliwości usuwania ani wysyłania wiadomości[1]. Gdy konektor prosi o połączenie, należy wybierać najbardziej ograniczony poziom dostępu, na przykład tylko do odczytu[1].
- Zgłaszać każde nieoczekiwane zachowanie. OWASP zaleca rejestrowanie i monitorowanie aktywności rozszerzeń, aby wychwytywać niepożądane działania i reagować[1]. NCSC dodaje, że nieudane wywołania narzędzi lub API mogą ujawniać pierwsze etapy ataku[3]. Dziwną wiadomość, wysyłkę, o którą nie prosiono, lub nietypową prośbę o dostęp należy przekazać DSI.
Pułapki
Pierwsza pułapka: wiara w blokowanie przez zakazane słowa. NCSC ostrzega przed „deny-listing”, ponieważ istnieje nieskończenie wiele sposobów przeformułowania ataku, by ominąć filtr[3]. Podobnie zachęca do nieufności wobec produktów, które twierdzą, że „zatrzymują” wstrzyknięcie promptu[3].
Druga pułapka: mylenie konektora użytecznego z konektorem proporcjonalnym. OWASP opisuje programistę, który chce tylko odczytywać dokumenty, ale którego rozszerzenie strony trzeciej pozwala też je modyfikować i usuwać[1]. Opisuje też rozszerzenie do odczytu, które łączy się z bazą z tożsamością posiadającą uprawnienia odczytu, zapisu i usuwania[1], oraz rozszerzenie, które ma dostęp do plików wszystkich użytkowników z kontem uprzywilejowanym, choć powinno działać tylko dla bieżącego użytkownika[1].
Trzecia pułapka: pozostawianie nieużywanych rozszerzeń. OWASP przytacza rozszerzenie wypróbowane na etapie tworzenia, potem porzucone, które mimo to pozostaje dostępne dla agenta[1].
Czwarta pułapka: zatwierdzanie z odruchu. OWASP opisuje asystenta połączonego ze skrzynką pocztową w celu streszczania otrzymanych wiadomości. Podstawiony e-mail sprawia, że szuka on w skrzynce informacji wrażliwych i przekazuje je atakującemu[1]. Wśród zabezpieczeń użytkownik czyta ponownie i ręcznie zatwierdza każdy e-mail napisany przez rozszerzenie przed wysłaniem[1].
Piąta pułapka: wiara, że sieć wewnętrzna chroni. Według Microsoftu zasada „Zero Trust” opiera się na „never trust, always verify”: dostęp jest przyznawany po weryfikacji, w sposób ciągły, a użytkownicy i obciążenia robocze uzyskują tylko dostęp, którego potrzebują, na możliwie najkrótszy czas[4]. Te zasady dotyczą także obciążeń roboczych AI[4].
Wytyczne NCSC dotyczące bezpiecznego rozwoju systemów AI, opublikowane 27 listopada 2023 r., obejmują projektowanie, rozwój, wdrażanie, a następnie eksploatację i utrzymanie, wraz z rejestrowaniem i monitorowaniem[6]. Są skierowane do dostawców systemów AI i osób odpowiedzialnych za ryzyko[6].
Źródła
- OWASP, „LLM06:2025 Excessive Agency”, 10 kwietnia 2024. https://genai.owasp.org/llmrisk/llm062025-excessive-agency/ (dostęp 10 listopada 2026)
- OWASP, „LLM01:2025 Prompt Injection”, 10 kwietnia 2024. https://genai.owasp.org/llmrisk/llm01-prompt-injection/ (dostęp 10 listopada 2026)
- NCSC (Royaume-Uni), „Prompt injection is not SQL injection (it may be worse)”, 8 grudnia 2025. https://www.ncsc.gov.uk/blog-post/prompt-injection-is-not-sql-injection (dostęp 10 listopada 2026)
- Microsoft, „Zero Trust as a security foundation”. https://learn.microsoft.com/en-us/security/zero-trust/zero-trust-overview (dostęp 10 listopada 2026)
- OWASP, „LLM03:2025 Supply Chain”, 10 kwietnia 2024. https://genai.owasp.org/llmrisk/llm032025-supply-chain/ (dostęp 10 listopada 2026)
- NCSC (Royaume-Uni), „Guidelines for secure AI system development”, 27 listopada 2023. https://www.ncsc.gov.uk/collection/guidelines-secure-ai-system-development (dostęp 10 listopada 2026)
Zacytuj ten artykuł
Brain, „Zabezpieczanie konektorów MCP”, Cyberpedia, 2026. https:/
BibTeX
@misc{brain_cp507_pl_2026,
author = {Brain},
title = {Zabezpieczanie konektorów MCP},
year = {2026},
howpublished = {Cyberpedia},
url = {https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/zabezpieczanie-konektorow-mcp-narzedzi-wewnetrznych/},
note = {CC BY 4.0}
}