Cyberpediaod Brain

Cyber Resilience Act

Rozporządzenie UE 2024/2847 nakłada wymogi cyberbezpieczeństwa na producentów produktów cyfrowych: co to zmienia dla Pana/Pani.

Na tej stronie
  1. 1W 30 sekund
  2. 2O co chodzi
  3. 3Pytania wprost
  4. 4Co się zmienia dla pracowników
  5. 5Co się zmienia dla zarządu
  6. 6Co mówi tekst
  7. 7Stan wdrożenia
  8. 8Źródła
  9. 9Zacytuj ten artykuł

W 30 sekund

Gdzie to występuje
W produktach z elementami cyfrowymi, zarówno sprzęcie, jak i oprogramowaniu[1].
Czego chce tekst
Ograniczyć niski poziom cyberbezpieczeństwa wielu produktów i brak aktualizacji bezpieczeństwa w odpowiednim czasie[1].
Odruch
Przed zakupem lub instalacją produktu połączonego z siecią zapytać dostawcę, jak postępuje z lukami i aktualizacjami. Oznakowanie CE na podstawie CRA pojawi się później, a główne obowiązki zaczną obowiązywać od 11 grudnia 2027 r.[1].
Jeśli to już się stało
Produkt, którego producent nie odpowiada w sprawie aktualizacji, należy przed jakimkolwiek użyciem zgłosić do działu IT lub zakupów.

O co chodzi

Smartwatch, elektroniczna niania, aplikacja czy program biurowy: każdy z tych produktów może wiązać się z ryzykiem dla bezpieczeństwa, którego użytkownicy nie widzą wyraźnie. Cyber Resilience Act (CRA), czyli rozporządzenie (UE) 2024/2847, ma sprawić, by urządzenia i oprogramowanie były projektowane, aktualizowane i utrzymywane w sposób chroniący osoby, które z nich korzystają[1].

Tekst jest skierowany przede wszystkim do producentów. Mimo to to, co muszą oni zrobić, wpływa na to, co firma może kupić, jak może porównywać dostawców i czego może od nich wymagać.

Pytania wprost

Czym jest Cyber Resilience Act?

To rozporządzenie europejskie, które ustanawia obowiązkowe wymogi cyberbezpieczeństwa dla producentów produktów z elementami cyfrowymi. Obejmuje planowanie, projektowanie, tworzenie i utrzymanie tych produktów[1].

Kogo to dotyczy?

Rozporządzenie chroni konsumentów i firmy, które kupują oprogramowanie lub sprzęt z elementami cyfrowymi[1]. Obowiązki spoczywają na producentach i trzeba je spełniać na każdym etapie łańcucha wartości[1]. Strona Komisji wskazuje też, że odpowiedzialność za bezpieczeństwo ponoszą producenci znajdujący się w całym łańcuchu dostaw[1].

Po czym poznać produkt zgodny z przepisami?

Produkty będą nosić oznakowanie CE, które wskazuje, że spełniają wymogi rozporządzenia[1]. Krajowe organy nadzoru rynku będą czuwać nad stosowaniem przepisów[1].

Czy rozporządzenie już obowiązuje?

Weszło w życie 10 grudnia 2024 r.[1]. Obowiązki zgłoszeniowe mają zastosowanie od 11 września 2026 r., a główne obowiązki od 11 grudnia 2027 r.[1].

Czy produkt wysokiego ryzyka musi być sprawdzony przez stronę trzecią?

Niektóre produkty o szczególnym znaczeniu dla cyberbezpieczeństwa mogą musieć przejść ocenę przeprowadzoną przez jednostkę notyfikowaną, czyli stronę trzecią, zanim zostaną sprzedane na rynku Unii[1].

Co się zmienia dla pracowników

Rozporządzenie nie nakłada zadań na przeciętnego pracownika. Jego wpływ jest pośredni: Komisja wyjaśnia, że konsumentom i firmom trudno ocenić, które produkty są bezpieczne, i skonfigurować je prawidłowo, a CRA ma ułatwić rozpoznawanie produktów z odpowiednimi funkcjami cyberbezpieczeństwa[1].

Warto wybierać urządzenia i oprogramowanie zatwierdzone przez firmę, a nie produkt połączony z siecią kupiony lub zainstalowany na własną rękę. Należy przyjmować proponowane aktualizacje, ponieważ brak aktualizacji w odpowiednim czasie należy do problemów, które tekst ma naprawić[1]. Zgłoszenie do działu IT produktu, który nie otrzymuje już poprawek, pozostaje radą zdroworozsądkową, a nie obowiązkiem wynikającym z rozporządzenia. Obowiązki zgłoszeniowe CRA dotyczą producentów[1].

Co się zmienia dla zarząduZarząd

W zakupach produkty będą nosić oznakowanie CE[1]: zarząd będzie mógł uczynić z niego kryterium kontroli w miarę stosowania tekstu. Może też pytać dostawców, jak zarządzają lukami w zabezpieczeniach przez cały okres życia produktu, ponieważ rozporządzenie wymaga tego od producentów[1].

Cytowane tu źródła nie opisują szczegółowo ról producenta, importera i dystrybutora. Zarząd, który ma w tej sprawie wątpliwości, powinien sięgnąć do tekstu prawnego i do praktycznego przewodnika opublikowanego przez Komisję 27 lipca 2026 r., przeznaczonego dla producentów, programistów i firm każdej wielkości[1].

Amerykańskie wytyczne opisują ten sam kierunek zmian i mogą posłużyć jako punkt odniesienia w rozmowie z dostawcą. Po stronie nabywcy CISA publikuje przewodnik „Secure by Demand”, przeznaczony dla każdego klienta oprogramowania w rozmowach zakupowych z resellerami lub usługodawcami[2]. CISA oczekuje, że produkty będą bezpieczne zaraz po wyjęciu z pudełka, a uwierzytelnianie wieloskładnikowe, rejestrowanie zdarzeń i jednokrotne logowanie będą dostępne bez dodatkowych opłat[2].

Ramy SSDF instytutu NIST to zbiór praktyk bezpiecznego tworzenia oprogramowania. Dają wspólny język, dzięki któremu producenci oprogramowania i jego nabywcy lepiej się rozumieją przy zakupach[3]. Praktyki te są podzielone na cztery grupy: przygotowanie organizacji, ochrona oprogramowania, tworzenie dobrze zabezpieczonego oprogramowania i reagowanie na luki[3]. NIST zaznacza, że te ramy nie są listą kontrolną do odhaczania[3].

Co mówi tekstTekst urzędowy

CRA nakłada na producentów obowiązkowe wymogi cyberbezpieczeństwa, od planowania do utrzymania produktu[1]. Producenci muszą zajmować się lukami w zabezpieczeniach przez cały cykl życia swoich produktów[1]. Dla niektórych produktów może być wymagana ocena przeprowadzona przez jednostkę notyfikowaną[1].

Oznakowanie CE będzie potwierdzać zgodność[1]. Krajowe organy nadzoru rynku będą egzekwować przepisy[1]. CRA opiera się na unijnej strategii cyberbezpieczeństwa z 2020 r. i na strategii unii bezpieczeństwa oraz uzupełnia dyrektywę NIS2[1].

Komisja prowadzi osobne strony poświęcone producentom, państwom członkowskim, ocenie zgodności, mikroprzedsiębiorstwom i MŚP, oprogramowaniu open source, normalizacji i obowiązkom zgłoszeniowym[1]. Nie zostały one przeczytane na potrzeby tej fiszki.

Stan wdrożenia

  • 10 grudnia 2024 r.: wejście rozporządzenia w życie[1].
  • 27 lipca 2026 r.: publikacja przez Komisję praktycznego przewodnika, który ma pomóc producentom, programistom i firmom każdej wielkości w wypełnianiu obowiązków[1].
  • 11 września 2026 r.: początek obowiązków zgłoszeniowych. Producenci muszą zgłaszać aktywnie wykorzystywane luki[1].
  • 11 grudnia 2027 r.: zastosowanie głównych obowiązków[1].

Strona Komisji była ostatnio aktualizowana 7 września 2026 r.[1]. Produkt wprowadzany dziś na rynek nie podlega więc jeszcze wszystkim głównym obowiązkom, które obowiązują dopiero od grudnia 2027 r.[1].

CISA i 17 amerykańskich oraz międzynarodowych partnerów opublikowało aktualizację zasad „Secure by Design”, których pierwsze wydanie pochodzi z kwietnia 2023 r.[4]. Zasady te to: przyjęcie odpowiedzialności za wyniki bezpieczeństwa klientów, radykalna przejrzystość i odpowiedzialność oraz kierowanie od góry[4]. Są to zalecenia[4].

Źródła

  1. Commission européenne, „Cyber Resilience Act”, 7 września 2026. https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/cyber-resilience-act (dostęp 3 listopada 2026)
  2. CISA, „Secure by Design | CISA”. https://www.cisa.gov/securebydesign (dostęp 3 listopada 2026)
  3. NIST, „Secure Software Development Framework | CSRC”, 6 października 2026. https://csrc.nist.gov/projects/ssdf (dostęp 3 listopada 2026)
  4. CISA, „Secure-by-Design | CISA”, 25 października 2023. https://www.cisa.gov/resources-tools/resources/secure-by-design (dostęp 3 listopada 2026)