Cyber Resilience Act
Rozporządzenie UE 2024/2847 nakłada wymogi cyberbezpieczeństwa na producentów produktów cyfrowych: co to zmienia dla Pana/Pani.
Na tej stronie
W 30 sekund
- Gdzie to występuje
- W produktach z elementami cyfrowymi, zarówno sprzęcie, jak i oprogramowaniu[1].
- Czego chce tekst
- Ograniczyć niski poziom cyberbezpieczeństwa wielu produktów i brak aktualizacji bezpieczeństwa w odpowiednim czasie[1].
- Odruch
- Przed zakupem lub instalacją produktu połączonego z siecią zapytać dostawcę, jak postępuje z lukami i aktualizacjami. Oznakowanie CE na podstawie CRA pojawi się później, a główne obowiązki zaczną obowiązywać od 11 grudnia 2027 r.[1].
- Jeśli to już się stało
- Produkt, którego producent nie odpowiada w sprawie aktualizacji, należy przed jakimkolwiek użyciem zgłosić do działu IT lub zakupów.
O co chodzi
Smartwatch, elektroniczna niania, aplikacja czy program biurowy: każdy z tych produktów może wiązać się z ryzykiem dla bezpieczeństwa, którego użytkownicy nie widzą wyraźnie. Cyber Resilience Act (CRA), czyli rozporządzenie (UE) 2024/2847, ma sprawić, by urządzenia i oprogramowanie były projektowane, aktualizowane i utrzymywane w sposób chroniący osoby, które z nich korzystają[1].
Tekst jest skierowany przede wszystkim do producentów. Mimo to to, co muszą oni zrobić, wpływa na to, co firma może kupić, jak może porównywać dostawców i czego może od nich wymagać.
Pytania wprost
Czym jest Cyber Resilience Act?
To rozporządzenie europejskie, które ustanawia obowiązkowe wymogi cyberbezpieczeństwa dla producentów produktów z elementami cyfrowymi. Obejmuje planowanie, projektowanie, tworzenie i utrzymanie tych produktów[1].
Kogo to dotyczy?
Rozporządzenie chroni konsumentów i firmy, które kupują oprogramowanie lub sprzęt z elementami cyfrowymi[1]. Obowiązki spoczywają na producentach i trzeba je spełniać na każdym etapie łańcucha wartości[1]. Strona Komisji wskazuje też, że odpowiedzialność za bezpieczeństwo ponoszą producenci znajdujący się w całym łańcuchu dostaw[1].
Po czym poznać produkt zgodny z przepisami?
Produkty będą nosić oznakowanie CE, które wskazuje, że spełniają wymogi rozporządzenia[1]. Krajowe organy nadzoru rynku będą czuwać nad stosowaniem przepisów[1].
Czy rozporządzenie już obowiązuje?
Weszło w życie 10 grudnia 2024 r.[1]. Obowiązki zgłoszeniowe mają zastosowanie od 11 września 2026 r., a główne obowiązki od 11 grudnia 2027 r.[1].
Czy produkt wysokiego ryzyka musi być sprawdzony przez stronę trzecią?
Niektóre produkty o szczególnym znaczeniu dla cyberbezpieczeństwa mogą musieć przejść ocenę przeprowadzoną przez jednostkę notyfikowaną, czyli stronę trzecią, zanim zostaną sprzedane na rynku Unii[1].
Co się zmienia dla pracowników
Rozporządzenie nie nakłada zadań na przeciętnego pracownika. Jego wpływ jest pośredni: Komisja wyjaśnia, że konsumentom i firmom trudno ocenić, które produkty są bezpieczne, i skonfigurować je prawidłowo, a CRA ma ułatwić rozpoznawanie produktów z odpowiednimi funkcjami cyberbezpieczeństwa[1].
Warto wybierać urządzenia i oprogramowanie zatwierdzone przez firmę, a nie produkt połączony z siecią kupiony lub zainstalowany na własną rękę. Należy przyjmować proponowane aktualizacje, ponieważ brak aktualizacji w odpowiednim czasie należy do problemów, które tekst ma naprawić[1]. Zgłoszenie do działu IT produktu, który nie otrzymuje już poprawek, pozostaje radą zdroworozsądkową, a nie obowiązkiem wynikającym z rozporządzenia. Obowiązki zgłoszeniowe CRA dotyczą producentów[1].
Co się zmienia dla zarząduZarząd
W zakupach produkty będą nosić oznakowanie CE[1]: zarząd będzie mógł uczynić z niego kryterium kontroli w miarę stosowania tekstu. Może też pytać dostawców, jak zarządzają lukami w zabezpieczeniach przez cały okres życia produktu, ponieważ rozporządzenie wymaga tego od producentów[1].
Cytowane tu źródła nie opisują szczegółowo ról producenta, importera i dystrybutora. Zarząd, który ma w tej sprawie wątpliwości, powinien sięgnąć do tekstu prawnego i do praktycznego przewodnika opublikowanego przez Komisję 27 lipca 2026 r., przeznaczonego dla producentów, programistów i firm każdej wielkości[1].
Amerykańskie wytyczne opisują ten sam kierunek zmian i mogą posłużyć jako punkt odniesienia w rozmowie z dostawcą. Po stronie nabywcy CISA publikuje przewodnik „Secure by Demand”, przeznaczony dla każdego klienta oprogramowania w rozmowach zakupowych z resellerami lub usługodawcami[2]. CISA oczekuje, że produkty będą bezpieczne zaraz po wyjęciu z pudełka, a uwierzytelnianie wieloskładnikowe, rejestrowanie zdarzeń i jednokrotne logowanie będą dostępne bez dodatkowych opłat[2].
Ramy SSDF instytutu NIST to zbiór praktyk bezpiecznego tworzenia oprogramowania. Dają wspólny język, dzięki któremu producenci oprogramowania i jego nabywcy lepiej się rozumieją przy zakupach[3]. Praktyki te są podzielone na cztery grupy: przygotowanie organizacji, ochrona oprogramowania, tworzenie dobrze zabezpieczonego oprogramowania i reagowanie na luki[3]. NIST zaznacza, że te ramy nie są listą kontrolną do odhaczania[3].
Co mówi tekstTekst urzędowy
CRA nakłada na producentów obowiązkowe wymogi cyberbezpieczeństwa, od planowania do utrzymania produktu[1]. Producenci muszą zajmować się lukami w zabezpieczeniach przez cały cykl życia swoich produktów[1]. Dla niektórych produktów może być wymagana ocena przeprowadzona przez jednostkę notyfikowaną[1].
Oznakowanie CE będzie potwierdzać zgodność[1]. Krajowe organy nadzoru rynku będą egzekwować przepisy[1]. CRA opiera się na unijnej strategii cyberbezpieczeństwa z 2020 r. i na strategii unii bezpieczeństwa oraz uzupełnia dyrektywę NIS2[1].
Komisja prowadzi osobne strony poświęcone producentom, państwom członkowskim, ocenie zgodności, mikroprzedsiębiorstwom i MŚP, oprogramowaniu open source, normalizacji i obowiązkom zgłoszeniowym[1]. Nie zostały one przeczytane na potrzeby tej fiszki.
Stan wdrożenia
- 10 grudnia 2024 r.: wejście rozporządzenia w życie[1].
- 27 lipca 2026 r.: publikacja przez Komisję praktycznego przewodnika, który ma pomóc producentom, programistom i firmom każdej wielkości w wypełnianiu obowiązków[1].
- 11 września 2026 r.: początek obowiązków zgłoszeniowych. Producenci muszą zgłaszać aktywnie wykorzystywane luki[1].
- 11 grudnia 2027 r.: zastosowanie głównych obowiązków[1].
Strona Komisji była ostatnio aktualizowana 7 września 2026 r.[1]. Produkt wprowadzany dziś na rynek nie podlega więc jeszcze wszystkim głównym obowiązkom, które obowiązują dopiero od grudnia 2027 r.[1].
CISA i 17 amerykańskich oraz międzynarodowych partnerów opublikowało aktualizację zasad „Secure by Design”, których pierwsze wydanie pochodzi z kwietnia 2023 r.[4]. Zasady te to: przyjęcie odpowiedzialności za wyniki bezpieczeństwa klientów, radykalna przejrzystość i odpowiedzialność oraz kierowanie od góry[4]. Są to zalecenia[4].
Źródła
- Commission européenne, „Cyber Resilience Act”, 7 września 2026. https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/cyber-resilience-act (dostęp 3 listopada 2026)
- CISA, „Secure by Design | CISA”. https://www.cisa.gov/securebydesign (dostęp 3 listopada 2026)
- NIST, „Secure Software Development Framework | CSRC”, 6 października 2026. https://csrc.nist.gov/projects/ssdf (dostęp 3 listopada 2026)
- CISA, „Secure-by-Design | CISA”, 25 października 2023. https://www.cisa.gov/resources-tools/resources/secure-by-design (dostęp 3 listopada 2026)
Zacytuj ten artykuł
Brain, „Cyber Resilience Act”, Cyberpedia, 2026. https:/
BibTeX
@misc{brain_cp370_pl_2026,
author = {Brain},
title = {Cyber Resilience Act},
year = {2026},
howpublished = {Cyberpedia},
url = {https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/cyber-resilience-act-cra-pl/},
note = {CC BY 4.0}
}