---
id: CP-259
slug: okno-kontekstu-llm
lang: pl
title: "Okno kontekstu: pamięć robocza AI"
description: Okno kontekstu ogranicza to, co asystent AI czyta naraz. Czego nie czyta dobrze i jakie proste zachowania pozwalają lepiej z niego korzystać.
canonical_url: https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/okno-kontekstu-llm/
markdown_url: https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/okno-kontekstu-llm.md
publisher: Brain (https://startbrain.io)
license: CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/)
cite_as: "Brain, „Okno kontekstu: pamięć robocza AI”, Cyberpedia, 2026. https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/okno-kontekstu-llm/ (CC BY 4.0)"
wing: 4
theme: master_ai
reflex: air-053
schema: G3
updated: "2026-11-14"
translations:
  pl: https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/okno-kontekstu-llm/
  fr: https://startbrain.io/cyberpedia/fr/articles/fenetre-de-contexte-llm/
  en: https://startbrain.io/cyberpedia/en/articles/llm-context-window/
  de: https://startbrain.io/cyberpedia/de/articles/kontextfenster-llm/
  es: https://startbrain.io/cyberpedia/es/articles/ventana-de-contexto-llm/
  it: https://startbrain.io/cyberpedia/it/articles/finestra-di-contesto-modelli-linguistici/
  nl: https://startbrain.io/cyberpedia/nl/articles/contextvenster-llm/
  pt: https://startbrain.io/cyberpedia/pt/articles/janela-de-contexto-llm/
  ja: https://startbrain.io/cyberpedia/ja/articles/llm-context-window/
sources:
  - "n": 1
    title: Understand tokens
    publisher: Microsoft
    url: https://learn.microsoft.com/en-us/dotnet/ai/conceptual/understanding-tokens
    accessed: "2026-11-14"
  - "n": 2
    title: Long context | Gemini Enterprise Agent Platform | Google Cloud Documentation
    publisher: Google
    url: https://docs.cloud.google.com/gemini-enterprise-agent-platform/models/long-context
    accessed: "2026-11-14"
  - "n": 3
    title: "Lost in the Middle: How Language Models Use Long Contexts"
    publisher: arXiv
    url: https://arxiv.org/abs/2307.03172
    published: "2023-07-06"
    accessed: "2026-11-14"
  - "n": 4
    title: "Efficient Solutions For An Intriguing Failure of LLMs: Long Context Window Does Not Mean LLMs Can Analyze Long Sequences Flawlessly"
    publisher: arXiv
    url: https://arxiv.org/abs/2408.01866
    published: "2024-08-03"
    accessed: "2026-11-14"
  - "n": 5
    title: Prompt engineering techniques
    publisher: Microsoft
    url: https://learn.microsoft.com/en-us/azure/foundry/openai/concepts/prompt-engineering
    accessed: "2026-11-14"
  - "n": 6
    title: LLM01:2025 Prompt Injection
    publisher: OWASP
    url: https://genai.owasp.org/llmrisk/llm01-prompt-injection/
    published: "2024-04-10"
    accessed: "2026-11-14"
  - "n": 7
    title: LLM10:2025 Unbounded Consumption
    publisher: OWASP
    url: https://genai.owasp.org/llmrisk/llm102025-unbounded-consumption/
    published: "2024-04-10"
    accessed: "2026-11-14"
---

# Okno kontekstu: pamięć robocza AI

Gdy zadaje się pytanie asystentowi AI, odpowiada on na podstawie informacji, które mu przekazano: Google nazywa te informacje kontekstem [2]. Ilość tekstu, jaką model może uwzględnić naraz, nazywa się oknem kontekstu. Google porównuje je do pamięci krótkotrwałej: człowiek jest w stanie zapamiętać tylko ograniczoną ilość informacji i tak samo jest z modelami generatywnymi [2].

Okno to mierzy się w tokenach, nie w stronach. Nowsze modele znacznie je powiększyły, ale badania pokazują, że duże okno nie gwarantuje rzetelnego odczytania wszystkiego, co zawiera [3][4]. Ten artykuł wyjaśnia, co pracownik powinien z tego zapamiętać, oraz jakie zachowania ograniczają liczbę błędów.

## W 30 sekund

- Gdzie to się zdarza: w każdej rozmowie z asystentem AI, gdy wkleja się długi dokument lub podaje kilka poleceń.
- Co się dzieje: model pracuje w granicach limitu tekstu, a nawet w tych granicach może źle wykorzystać informację umieszczoną w środku długiego tekstu [3].
- Odruch: podzielić zadanie, umieścić polecenie na początku i powtórzyć je na końcu, a następnie sprawdzić odpowiedź [5].
- Jeśli już się stało: przeczytać odpowiedź jeszcze raz, mając przed oczami tekst pierwotny, punkt po punkcie.

## Pytania wprost

### Czym jest token?

Model językowy dzieli najpierw tekst na jednostki zwane tokenami (tokens): słowa, grupy znaków albo połączenia słów i znaków interpunkcyjnych [1]. Sposób podziału zależy od modelu. Modele GPT firmy OpenAI stosują na przykład podział na podsłowa [1]. Microsoft zauważa, że częste słowa składające się z kilku sylab mieszczą się często w jednym tokenie, a rzadsze słowa są dzielone na sylaby [5].

### Czym jest okno kontekstu?

To maksymalna liczba tokenów, które model może przetworzyć [1]. Limit ten podaje się często jako okno łączne, obejmujące razem tokeny wejściowe (to, co Pan/Pani wpisuje) i wyjściowe (to, co tworzy model) [1]. Im dłuższe wejście, tym mniej miejsca zostaje na wyjście.

Microsoft podaje przykład liczbowy: przy oknie 100 tokenów i zdaniu z dziewięciu słów, podzielonym słowo po słowie, wejście zajmuje dziewięć tokenów, a na wyjście zostaje 91. Podzielone znak po znaku, to samo zdanie zajmuje 34 tokeny i na wyjście zostaje tylko 66 [1].

### Jak duże jest dziś okno?

Według Google większość modeli generatywnych stworzonych w ostatnich latach przetwarzała naraz tylko 8 000 tokenów, a potem nowsze modele zaczęły przyjmować 32 000 lub 128 000 tokenów [2]. Google wskazuje, że Gemini przyjmuje 1 milion tokenów, co odpowiada 8 angielskim powieściom o przeciętnej długości albo 50 000 wierszy kodu [2].

### Czy model zachowuje w pamięci to, co zostało mu przekazane?

Przykłady umieszczane w poleceniu nie zmieniają modelu w sposób trwały: kierują go tylko przy bieżącej odpowiedzi [5]. Google opisuje metody stosowane dawniej do obsługi wąskich okien: porzucanie starych wiadomości w miarę nadchodzenia nowych albo zastępowanie ich streszczeniem, gdy okno zbliża się do zapełnienia [2].

### Czy duże okno chroni przed błędami?

Nie. Badacze przetestowali kilka modeli, w tym Claude 3, Gemini Pro, GPT 3.5 Turbo, Llama 3 Instruct i Mistral Instruct, na analizie sentymentu i klasyfikacji artykułów prasowych. Podają, że modele okazują się niewystarczające wobec długich sekwencji, mimo dużych okien [4]. Google również przyznaje, że istnieje ograniczenie: gdy w długim kontekście szuka się kilku konkretnych informacji, model nie osiąga takiej samej dokładności jak przy jednej, a skuteczność może się silnie zmieniać zależnie od kontekstu [2].

## Jak to działa

Microsoft przypomina, że niezależnie od polecenia model odpowiada tym, co uważa za najbardziej prawdopodobne na podstawie danych treningowych, i że nie stosuje odrębnej ścieżki przetwarzania dla pytań [5].

Pozycja informacji ma znaczenie. Badanie „Lost in the Middle”, przesłane w lipcu 2023, zmierzyło skuteczność modeli w dwóch zadaniach: odpowiadaniu na pytanie na podstawie kilku dokumentów oraz odnajdywaniu wartości przypisanej do klucza. Autorzy zauważają, że skuteczność jest często najlepsza, gdy przydatna informacja znajduje się na początku lub na końcu podanego tekstu, a wyraźnie spada, gdy znajduje się w środku, także w modelach zaprojektowanych do długich kontekstów [3].

Microsoft opisuje ze swojej strony błąd świeżości: informacja na końcu polecenia może wpływać na odpowiedź bardziej niż ta z początku [5]. Microsoft zaznacza też, że kolejność elementów może zmienić wynik, także kolejność przykładów podanych modelowi [5].

Długość ma swoją cenę. Usługi generatywnej AI często rozliczają według tokenów i stosują maksymalną liczbę tokenów na minutę [1]. Dla organizacji, która obsługuje asystenta, OWASP zalicza do zagrożeń ciągłe wysyłanie danych wejściowych przekraczających okno kontekstu, co może powodować nadmierne zużycie zasobów i pogorszenie działania usługi [7]. OWASP zaleca rygorystyczną walidację danych wejściowych, aby nie przekraczały rozsądnych limitów rozmiaru [7].

## Co robić

- Podzielić zadanie. Microsoft wskazuje, że modele językowe często radzą sobie lepiej, gdy zadanie jest podzielone na mniejsze etapy, na przykład najpierw wyodrębnienie istotnych faktów, a potem napisanie dalszej części [5].
- Umieścić polecenie na początku, powtórzyć je na końcu. Microsoft wskazuje, że podanie zadania na początku polecenia, przed kontekstem i przykładami, może pomóc w uzyskaniu lepszych wyników, a powtórzenie instrukcji na końcu polecenia warto wypróbować [5]. Microsoft dodaje, że jego testy z ChatGPT i GPT-4 dały tę samą odpowiedź z pierwszą techniką i bez niej [5].
- Dać modelowi wyjście awaryjne. Microsoft sugeruje na przykład, by poprosić o odpowiedź „not found”, jeśli odpowiedzi nie ma, co może pomóc modelowi uniknąć fałszywej odpowiedzi [5].
- Dostarczyć tekst źródłowy i poprosić o cytaty. Microsoft stanowczo zaleca, by dawać modelowi dane, na których może się oprzeć, gdy odpowiedź ma opierać się na wiarygodnych i aktualnych informacjach [5]. Prośba o cytaty może pomóc zmniejszyć częstość fałszywych odpowiedzi, a cytaty umieszczone w tekście, blisko twierdzenia, są lepszym zabezpieczeniem niż cytaty na końcu odpowiedzi [5].
- Zawsze sprawdzać. Nawet przy dobrze napisanym poleceniu Microsoft wskazuje, że odpowiedzi modelu trzeba zweryfikować, ponieważ polecenie, które sprawdziło się w jednym przypadku, niekoniecznie sprawdzi się we wszystkich [5].

## Pułapki

### Wklejony dokument może zawierać polecenia

Gdy asystent czyta stronę internetową lub plik, treść może zawierać instrukcje, które model interpretuje i które zmieniają jego zachowanie: OWASP mówi o pośrednim wstrzyknięciu polecenia [6]. W scenariuszu opisanym przez OWASP użytkownik prosi model o streszczenie strony internetowej zawierającej ukryte instrukcje, które prowadzą do eksfiltracji prywatnej rozmowy [6]. OWASP zaleca oddzielenie i wyraźne oznaczenie treści niezaufanych oraz przewidzenie zatwierdzenia przez człowieka dla operacji uprzywilejowanych [6].

### Duże okno daje fałszywe poczucie pewności

Google wskazuje, że przy jednej poszukiwanej informacji można uzyskać około 99 % skuteczności, ale wynik nie jest taki sam, gdy trzeba odnaleźć kilka [2]. Odpowiedź może więc wyglądać na kompletną, a pomijać punkty z długiego tekstu.

### Rady zależą od modelu

Microsoft ostrzega, że każdy model zachowuje się inaczej i że jego techniki nie stosują się jednakowo do wszystkich. Techniki te nie są zalecane dla modeli rozumujących, takich jak gpt-5 i seria o [5].

## Źródła

1. Microsoft, „Understand tokens”. https://learn.microsoft.com/en-us/dotnet/ai/conceptual/understanding-tokens (dostęp 14 listopada 2026)
2. Google, „Long context | Gemini Enterprise Agent Platform | Google Cloud Documentation”. https://docs.cloud.google.com/gemini-enterprise-agent-platform/models/long-context (dostęp 14 listopada 2026)
3. arXiv, „Lost in the Middle: How Language Models Use Long Contexts”, 6 lipca 2023. https://arxiv.org/abs/2307.03172 (dostęp 14 listopada 2026)
4. arXiv, „Efficient Solutions For An Intriguing Failure of LLMs: Long Context Window Does Not Mean LLMs Can Analyze Long Sequences Flawlessly”, 3 sierpnia 2024. https://arxiv.org/abs/2408.01866 (dostęp 14 listopada 2026)
5. Microsoft, „Prompt engineering techniques”. https://learn.microsoft.com/en-us/azure/foundry/openai/concepts/prompt-engineering (dostęp 14 listopada 2026)
6. OWASP, „LLM01:2025 Prompt Injection”, 10 kwietnia 2024. https://genai.owasp.org/llmrisk/llm01-prompt-injection/ (dostęp 14 listopada 2026)
7. OWASP, „LLM10:2025 Unbounded Consumption”, 10 kwietnia 2024. https://genai.owasp.org/llmrisk/llm102025-unbounded-consumption/ (dostęp 14 listopada 2026)

---

Źródło oryginalne: Cyberpedia, publiczna encyklopedia cyberbezpieczeństwa i AI wydawana przez Brain. Wersja kanoniczna: https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/okno-kontekstu-llm/
Możesz swobodnie wykorzystywać ten tekst na licencji CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/), pod warunkiem podania „Brain, Cyberpedia” wraz z odnośnikiem do powyższego adresu.
