--- id: CP-086 slug: klonowanie-kart-dostepu-nfc-rfid lang: pl title: Klonowanie kart dostępu NFC i RFID description: Zbliżeniową kartę dostępu można skopiować lub przekazać dalej bez wiedzy właściciela. Co wiadomo, co można zauważyć i jak reagować. canonical_url: https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/klonowanie-kart-dostepu-nfc-rfid/ markdown_url: https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/klonowanie-kart-dostepu-nfc-rfid.md publisher: Brain (https://startbrain.io) license: CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/) cite_as: Brain, „Klonowanie kart dostępu NFC i RFID”, Cyberpedia, 2026. https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/klonowanie-kart-dostepu-nfc-rfid/ (CC BY 4.0) wing: 1 theme: secure_devices reflex: cr-053 schema: G3 updated: "2026-11-03" translations: pl: https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/klonowanie-kart-dostepu-nfc-rfid/ fr: https://startbrain.io/cyberpedia/fr/articles/clonage-badges-acces-nfc-rfid/ en: https://startbrain.io/cyberpedia/en/articles/nfc-rfid-access-badge-cloning/ de: https://startbrain.io/cyberpedia/de/articles/klonen-zutrittsbadges-nfc-rfid/ es: https://startbrain.io/cyberpedia/es/articles/clonacion-tarjetas-acceso-nfc-rfid/ it: https://startbrain.io/cyberpedia/it/articles/clonazione-badge-accesso-nfc-rfid/ nl: https://startbrain.io/cyberpedia/nl/articles/klonen-toegangsbadges-nfc-rfid/ pt: https://startbrain.io/cyberpedia/pt/articles/clonagem-cartoes-acesso-nfc-rfid/ sources: - "n": 1 title: Multi-Factor Authentication Interception, Technique T1111 - Enterprise | MITRE ATT&CK® publisher: MITRE ATT&CK url: https://attack.mitre.org/techniques/T1111/ accessed: "2026-11-03" - "n": 2 title: Adversary-in-the-Middle, Technique T1557 - Enterprise | MITRE ATT&CK® publisher: MITRE ATT&CK url: https://attack.mitre.org/techniques/T1557/ accessed: "2026-11-03" - "n": 3 title: Hardware Additions, Technique T1200 - Enterprise | MITRE ATT&CK® publisher: MITRE ATT&CK url: https://attack.mitre.org/techniques/T1200/ accessed: "2026-11-03" - "n": 4 title: SP 800-116 Rev. 1, Guidelines for the Use of PIV Credentials in Facility Access | CSRC publisher: NIST url: https://csrc.nist.gov/pubs/sp/800/116/r1/final published: "2018-06-29" accessed: "2026-11-03" --- # Klonowanie kart dostępu NFC i RFID Karta dostępu pozwala otworzyć drzwi, bramkę obrotową lub windę bez dotykania czegokolwiek. Karta komunikuje się z czytnikiem na krótki dystans i w zasadzie tę wymianę może skopiować lub przekazać dalej osoba trzecia. Ten artykuł wyjaśnia, na czym polega ten pomysł z punktu widzenia pracownika oraz co pracownik może zrobić na swoim poziomie. Uwaga metodyczna. Cytowane tu źródła to ogólne opisy sprzętu podrzucanego przez atakujących, przechwytywania komunikacji i silnego uwierzytelniania, a także amerykańskie zalecenie dotyczące kart dostępu. Żadne z nich nie opisuje szczegółowo klonowania kart 125 kHz, słabości MIFARE Classic ani publicznego pokazu z użyciem Proxmark lub Chameleon. Tych kwestii nie przedstawiamy więc jako ustalonych. ## W 30 sekund - Gdzie to się zdarza: przy wejściu do pomieszczeń i wszędzie tam, gdzie karta jest przykładana do czytnika. Cytowane tu źródła nie wskazują konkretnego miejsca samego kopiowania. - Czego chce atakujący: zdobyć dane uwierzytelniające, aby uzyskać dostęp do systemów, usług i zasobów sieciowych [1]. - Jeśli to już się stało: niezwłocznie zgłosić utratę karty lub podejrzenie osobie odpowiedzialnej za bezpieczeństwo pomieszczeń, która może unieważnić kartę. - Odruch: nie zostawiać karty bez nadzoru, chować ją, gdy nie jest używana, i zgłaszać każde nieznane urządzenie podłączone lub położone przy czytniku albo sieci. ## Pytania wprost ### Czy mogę zauważyć, że ktoś skopiował moją kartę? Cytowane tu źródła tego nie mówią. Opisują inne przypadki, w których atak odbywa się przez pośrednika umieszczonego między dwoma urządzeniami [2]. Należy więc przyjąć, że brak jakichkolwiek oznak niczego nie dowodzi. ### Czy nowa karta jest bezpieczna? Źródła nie wykazują, by jakikolwiek model karty był bezpieczny. NIST publikuje zalecenia dotyczące używania kart PIV, czyli amerykańskich służbowych kart tożsamości, w kontroli dostępu do budynków. Opierają się one na strategii uwzględniającej ryzyko, służącej do wyboru odpowiedniego mechanizmu uwierzytelniania [4]. Wybór mechanizmu zależy więc od ryzyka w danym miejscu, a nie od jednej reguły. ### Co zrobić, gdy zgubię kartę? Jeden z opisów MITRE zaleca w przypadku kart inteligentnych wyjmowanie ich, gdy nie są używane [1]. Przy zgubionej karcie natychmiastowe zgłoszenie pozwala organizacji ją dezaktywować. To ostatnie zalecenie wynika ze zdrowego rozsądku organizacji i nie pochodzi z żadnego z cytowanych źródeł. ## W skórze atakującego Opisy w MITRE ATT&CK przedstawiają atakujących, którzy celują w sam sposób uwierzytelniania, a nie tylko w hasło. Opis przechwytywania uwierzytelniania wieloskładnikowego wymienia karty inteligentne i generatory kodów wśród atakowanych mechanizmów [1]. Wyjaśnia, że w przypadku karty inteligentnej potrzebny jest keylogger, by przejąć powiązane hasło podczas normalnego użycia [1]. Mając włożoną kartę i to hasło, atakujący może zalogować się do zasobu, przepuszczając uwierzytelnianie przez zainfekowane stanowisko [1]. Podobna logika dotyczy komunikacji: umieszczenie się między dwoma urządzeniami, aby zbierać informacje lub działać w ich imieniu [2]. Pomysł przekazywania w czasie rzeczywistym między kartą a odległymi drzwiami należy do tej rodziny ataków, ale cytowane tu źródła nie odnoszą go do kart dostępu. ## Co widać na ekranie W przypadku karty zwykle nie ma ekranu. Źródła opisują natomiast oznaki po stronie sieci i stanowiska pracy przy dodawaniu sprzętu: nowe urządzenie zewnętrzne rozpoznane przez system, a po nim procesy uruchomione w tej samej sesji, albo nowy interfejs sieciowy, który otrzymuje adres [3]. Te oznaki dotyczą zespołów informatycznych, które szukają ich w dziennikach [3]. Dla pracownika użyteczny sygnał jest często fizyczny. Nieznana skrzynka lub mały komputer podłączony do gniazdka ściennego: opis dodawania sprzętu mówi o urządzeniach fizycznie podłączonych do środowiska organizacji [3]. Taki przedmiot się zgłasza, a nie odłącza samodzielnie. ## Pod maską Opis MITRE dotyczący dodawania sprzętu wskazuje, że akcesoria, sprzęt sieciowy lub inne urządzenia mogą zostać fizycznie wprowadzone do systemu lub sieci, aby uzyskać do nich dostęp [3]. Dodaje, że publicznych odniesień do użycia ich przez podmioty złośliwe jest niewiele, podczas gdy wiele upoważnionych zespołów testujących włamania wykorzystuje je do uzyskania pierwszego dostępu [3]. Wśród wymienionych możliwości są pasywne podsłuchiwanie sieci, modyfikowanie ruchu, wstrzykiwanie naciśnięć klawiszy i dodawanie bezprzewodowych punktów dostępu [3]. Opis ataku typu „atakujący pośrodku" przedstawia zasadę przekazywania: zmuszenie urządzenia do komunikacji przez system kontrolowany przez atakującego, aby zbierać informacje lub działać [2]. Wymienia też ataki z wymuszeniem obniżenia poziomu zabezpieczeń, które negocjują słabszą lub przestarzałą wersję protokołu albo algorytmu szyfrowania [2]. W kwestii szyfrowania ruchu ten sam opis zaleca upewnienie się, że cały ruch przewodowy i bezprzewodowy jest prawidłowo szyfrowany [2]. Porównanie ze starymi lub niezaszyfrowanymi kartami jest analogią autora: te źródła go nie potwierdzają. Po stronie obrony opis dodawania sprzętu zaleca blokowanie nieznanych urządzeń i akcesoriów w konfiguracji stanowisk oraz kontrolę dostępu do sieci za pomocą certyfikatów urządzeń i standardu 802.1x [3]. Zalecenie NIST, opublikowane w czerwcu 2018 r., dotyczy natomiast wyboru mechanizmów uwierzytelniania kart PIV w dostępie do budynków, zależnie od ryzyka [4]. ## Analizy incydentów ### DarkVishnya, banki zaatakowane przez bezpośrednie podłączenie (publikacja z 6 grudnia 2018 r.) Opis MITRE dotyczący dodawania sprzętu przywołuje grupę DarkVishnya. Podłączyła ona fizycznie Bash Bunny, Raspberry Pi, netbooki i tanie laptopy do środowiska atakowanej organizacji, aby uzyskać dostęp do jej sieci lokalnej [3]. Publikacja źródłowa, autorstwa S. Golovanova, nosi tytuł „DarkVishnya: Banks attacked through direct connection to local network" i pochodzi z 6 grudnia 2018 r. [3]. Ten przypadek nie dotyczy sklonowanej karty. Pokazuje, że osoba przebywająca w pomieszczeniach lub taka, której udało się do nich wejść, może podłożyć tani sprzęt otwierający dostęp do sieci wewnętrznej [3]. To kolejny powód, by zwracać uwagę, kto wchodzi i co jest podłączone. Cytowane tu źródła nie zawierają żadnego datowanego pokazu klonowania karty HID Prox ani przekazywania NFC wobec kart płatniczych czy kluczy. Ten artykuł żadnego takiego przykładu więc nie przedstawia. ## Źródła 1. MITRE ATT&CK, „Multi-Factor Authentication Interception, Technique T1111 - Enterprise | MITRE ATT&CK®”. https://attack.mitre.org/techniques/T1111/ (dostęp 3 listopada 2026) 2. MITRE ATT&CK, „Adversary-in-the-Middle, Technique T1557 - Enterprise | MITRE ATT&CK®”. https://attack.mitre.org/techniques/T1557/ (dostęp 3 listopada 2026) 3. MITRE ATT&CK, „Hardware Additions, Technique T1200 - Enterprise | MITRE ATT&CK®”. https://attack.mitre.org/techniques/T1200/ (dostęp 3 listopada 2026) 4. NIST, „SP 800-116 Rev. 1, Guidelines for the Use of PIV Credentials in Facility Access | CSRC”, 29 czerwca 2018. https://csrc.nist.gov/pubs/sp/800/116/r1/final (dostęp 3 listopada 2026) --- Źródło oryginalne: Cyberpedia, publiczna encyklopedia cyberbezpieczeństwa i AI wydawana przez Brain. Wersja kanoniczna: https://startbrain.io/cyberpedia/pl/articles/klonowanie-kart-dostepu-nfc-rfid/ Możesz swobodnie wykorzystywać ten tekst na licencji CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/), pod warunkiem podania „Brain, Cyberpedia” wraz z odnośnikiem do powyższego adresu.